Αγαπητοί Αναγνώστες, είναι γεγονός ότι ζούμε σε μια εποχή όπου η τεχνολογία δεν είναι απλώς ένα εργαλείο, αλλά ο ίδιος ο χώρος μέσα στον οποίο «αναπνέουμε»,
εργαζόμαστε, σκεφτόμαστε και επικοινωνούμε. Και φυσικά, αυτή η πραγματικότητα δεν θα μπορούσε να αφήσει ανεπηρέαστη την Εκκλησία. Ο σύγχρονος Χριστιανός, και ιδιαίτερα ο κληρικός, καλείται να σταθεί μέσα σε αυτή την ψηφιακή πραγματικότητα με φόβο Θεού, διάκριση και αγάπη.
Ωστόσο, συχνά παρατηρούμε δύο άκρα που μας απομακρύνουν από το γνήσιο ορθόδοξο ήθος: από τη μία, την αλόγιστη, θορυβώδη και συχνά εκκοσμικευμένη παρουσία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, κληρικών και λαϊκών και από την άλλη, μια βολική αδράνεια που βαφτίζεται «πνευματικότητα». Ας μην γελιόμαστε όμως την αδράνεια δεν πρέπει να την κάνουμε αρετή και ιδιαίτερα όταν έχουμε ενεργούς τόσους αιρετικούς, πολεμίους και εχθρούς της Εκκλησίας, να δραστηριοποιούνται μεθοδικά και ψηφιακά και εμείς από την άλλη να απέχουμε εντελώς ή και να δαιμονοποιούμε…!
Το ζήτημα της παρουσίας των κληρικών στον ψηφιακό κόσμο δεν είναι τωρινό και φυσικά ούτε θεωρητικό. Απασχόλησε έντονα και ιδιαιτέρως την πρόσφατη Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας μας, φέρνοντας στο προσκήνιο έναν εύλογο προβληματισμό. Τα όρια και οι προϋποθέσεις γύρω από τη χρήση του διαδικτύου και των social από τους ιερείς τέθηκαν με αγάπη και αγωνία για την αποφυγή της εκκοσμίκευσης, της αυτοπροβολής και της αλλοίωσης του ποιμαντικού ήθους.
Είναι αλήθεια ότι ο ψηφιακός άμβωνας εγκυμονεί κινδύνους. Όταν ένας κληρικός μετατρέπει το Ευαγγέλιο σε «content» για likes, όταν επιδιώκει την ψηφιακή δημοφιλία και αναγνωρισημότητα ή όταν εμπλέκεται σε άγονες και τοξικές αντιδικίες, τότε τραυματίζει την ιερότητα του σχήματός του. Η Ιεραρχία λαμβάνοντας υπόψη της και καταγγελίες και σκανδαλισμό πιστών, ορθώς, υπενθυμίζει την ανάγκη μέτρου, σοβαρότητας και ευθύνης.
Από την άλλη πλευρά, όμως, ελλοχεύει ο κίνδυνος να φτάσουμε στο άλλο άκρο: σε μια οριζόντια χωρίς, φόβους γεννούσα απαγόρευση. Μια τέτοια λογική όχι μόνο θα αποξένωνε την Εκκλησία από τους ανθρώπους που αναζητούν την αλήθεια έστω και από τον ψηφιακό κόσμο, αλλά δεν συνάδει ούτε με τις ελευθερίες που έχουμε ως πολίτες σε μια δημοκρατική πολιτεία. Οι κληρικοί είναι ζωντανά μέλη της κοινωνίας, με δικαιώματα και ευθύνες. Η λύση δεν είναι η περιχαράκωση σε ένα «γκέτο» σιωπής, αλλά η καλλιέργεια του εκκλησιαστικού φρονήματος και της παιδείας.
Ο Χριστός δεν μας κάλεσε να κρυφτούμε από τον κόσμο, αλλά να είμαστε «το φως του κόσμου» (Ματθ. στ' 14). Αν οι ποιμένες κλείσουν τα παράθυρα στην εποχή τους, τότε ο χώρος αυτός θα γεμίσει από κενότητα, παραπληροφόρηση και πνευματική ερήμωση. Ο διάλογος, η παρηγοριά, η απάντηση στην αγωνία του σύγχρονου ανθρώπου μπορούν να βρουν δίαυλο επικοινωνίας και μέσα από οθόνες, αρκεί να υπάρχει ταπείνωση και αληθινή αγάπη.
Υπάρχει ωστόσο και μια άλλη τάση, ιδιαίτερα επικίνδυνη για την πνευματική μας ζωή: η αποχή από τα κοινά, η αποστασιοποίηση και η ραθυμία πνεύματος που συγκαλύπτεται πίσω από ένα προσωπείο δήθεν «πατερικής» ή «υπερσυντηρητικής» καθαρότητας.
Πολλοί θεωρούν ότι επειδή δεν διατηρούν προφίλ, δεν ασχολούνται με την τεχνολογία ή κλείνουν τα μάτια τους στις προκλήσεις της εποχής, είναι αυτομάτως και πιο πνευματικοί. Όμως, όποιος απέχει από τα πράγματα δεν σημαίνει ότι αγωνίζεται κιόλας ως Ορθόδοξος.
Η Ορθοδοξία δεν είναι φυγή από την ευθύνη, ούτε άρνηση της πραγματικότητας. Ο Χριστιανός αγωνίζεται καθημερινά μέσα στη ζωντανή ιστορία, στον παρόντα χρόνο. Η απάθεια δεν ταυτίζεται με την ησυχία. Η σιωπή, όταν γίνεται από φόβο, τεμπελιά ή αδιαφορία για τον πλησίον, είναι ένοχη. Το να καθόμαστε απαθείς παρακολουθώντας τον κόσμο να χάνεται, επειδή «εμείς έχουμε εξασφαλίσει τη δική μας σωτηρία», είναι αντίθετο προς το πνεύμα της θυσιαστικής αγάπης του Κυρίου.
Συμπερασματικά λοιπόν, ούτε η άκριτη ψηφιακή υστερία ούτε ο φοβικός αποκλεισμός αρμόζουν στο σώμα της Εκκλησίας. Αυτό που χρειάζεται σήμερα είναι εγρήγορση, διάκριση και μέτρο. Να αφήσουμε πίσω μας την ψευδαίσθηση ότι η αδράνεια αποτελεί αρετή και να πορευτούμε με το φως του Ευαγγελίου, αξιοποιώντας κάθε δυνατότητα για να φτάσει ο λόγος της ελπίδας παντού — ακόμα και στην πιο σκοτεινή «γωνιά» του διαδικτύου. Αμήν!
Thank you for rating this article.
