Πρόσεξε ποιον άνθρωπο θα παντρευτείς . . .

Το ποιον άνθρωπο θα παντρευτείς είναι ίσως η πιο βαρυσήμαντη απόφαση που θα πάρεις ποτέ στη ζωή σου.

Συνήθως οι γυναίκες και ιδιαίτερα στην επαρχία, όταν βλέπουν ότι μεγαλώνουν και δυστυχώς με πιέσεις του κοινωνικού περιβάλλοντος, κάνουν έναν γάμο που μπορεί με τον άλλον να ταιριάζουν κυριολεκτικά ένα 5% απλά για να γίνουν μάνες, οπότε να εκπληρώσουν αυτή την προσωπική τους επιθυμία και φυσικά τις απαιτήσεις του οικογενειακού και συγγενικού περιβάλλοντος.

Αν ρωτήσεις πολλές γυναίκες που έχουν κάνει τέτοιους γάμους το εξής ερώτημα: «Αν δεν έκανες παιδιά θα έμενες με τον άντρα σου;» η απάντηση φυσικά θα είναι ένα βροντερό ΟΧΙ. Έχει ακουστεί σε τσακωμούς ζευγαριών και μάλιστα μπροστά στα παιδιά η εξής αισχρή φράση «Αν δεν κάναμε παιδιά δεν θα σε παντρευόμουνα!». Μιλάμε για τραγωδία.

Έχουμε πει ότι δεν γίνεται ο γάμος για τα παιδιά. Τα παιδιά μπορεί να έρθουν αλλά μπορεί και όχι. Είναι αποτέλεσμα και όχι αίτιο του γάμου. Η συζυγία είναι ένας πλήρης γάμος. Δυστυχώς όμως αυτό δεν το δέχεται εύκολα η ελληνική κοινωνία.

Μετά όταν έρθουν τα παιδιά τα προβλήματα μεγεθύνονται αλλά μπροστά στα παιδιά η μητέρα δεν μιλάει και σου λέει: «Εντάξει τα έκανα, άσε τον άλλον να κάνει ό,τι θέλει κι εγώ θα ασχολούμαι με τα παιδιά. Οπότε είμαι καλά». Δεν είσαι καλά αγαπητή μου. Έπεσες θύμα των επιφανειακών και εγωιστικών σου επιλογών. Και φυσικά όλη αυτή τη νέκρωση του γάμου όσο καλή μητέρα και να είσαι, από τη στιγμή που δεν έχεις καλή σχέση με τον σύζυγό σου, τα τραύματα στα παιδιά είναι αναπόφευκτα.

Οπότε η συνέχεια της ιστορίας είναι λίγο πολύ γνωστή. Μια γυναίκα που ικανοποίησε το γεγονός να γίνει μάνα, ζει σε έναν νεκρό γάμο και μπροστά στα παιδιά παίζει ένα ωραίο θέατρο απλά για να λέει ότι είναι και έκανε καλή οικογένεια. Συμπληρώσαμε δηλαδή αυτό το συννεφάκι που μας λέγανε όταν ήμαστε παιδιά και προσποιούμαστε ότι όλα είναι καλά ενώ δεν είναι.

Στην Ελλάδα αυτό καλείται παράδοση. Όλα τα κορίτσια από μικρά πιέζονται στο να γίνουν μητέρες με όποιον τρόπο. Απλά για να συνεχίσουμε το όνομα της οικογένειας και να πούμε ότι ολοκληρωθήκαμε ως άνθρωποι. Δεν έχει σημασία αν έχεις πνευματικές βάσεις με τον άνθρωπο που θα παντρευτείς. Αυτά πλέον  για την ελληνική οικογένεια είναι λεπτομέρειες. Λεφτά να υπάρχουν και στην τελική μεγαλώνεις τα παιδιά μόνη σου χωρίς πατέρα. Είναι το καινούριο μότο της εποχής μας. Δεν χρειαζόμαστε άντρες και πατέρες διότι δεν τους έχουμε ανάγκη.

Δεν θα αναλύσουμε στο παρόν άρθρο πόσο σημαντικό είναι το υγιές πατρικό πρότυπο μέσα σε μια οικογένεια. Όσοι μεγάλωσαν χωρίς πατέρα ή σε χωρισμένη οικογένεια καταλαβαίνουν τι θέλω να πω.

Αγαπητά κορίτσια. Προσέξτε. Μην πέσετε στην παγίδα του οικογενειακού σας περιβάλλοντος ή των εσωτερικών επιθυμιών σας. 

π.Σπυρίδων Σκουτής  - euxh . gr

π. Σπυρίδων Σκουτής

Πληροφορίες του/της αρθρογράφου

Απόφοιτος ΕΙΕΚ Ριζαρείου Εκκλησιαστικής σχολής. Κληρικός Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Εφημέριος Ι.Ν. Αγίων Κωνσταντίνου & Ελένης Νοσοκομείου "ΕΛΠΙΣ".

Άλλα άρθρα του/της αρθρογράφου

• Τι γίνεται τελικά με το νόημα και το βίωμα της εορτής των Χριστουγέννων;
• Μια εσταυρωμένη γέννηση σε πορεία Αναστάσεως !
• Και οι άντρες κλαίνε και έχουν κατάθλιψη, στεναχωριούνται και κακοποιούνται.
• "Γνώρισόν μοι Κύριε": Στοιχεία Λειτουργικής Κατήχησης
• Γιατί τόσο μίσος στο διαδίκτυο;
• Load more articles from this author