Τι περιεχόμενο έχουν οι προσευχές και τα αιτήματα μας;

Έχουμε δυστυχώς πολλές φορές επιθυμίες που δεν έχουν καμία βάση.

Πάντα κυνηγάμε κάτι για να νιώσουμε ευτυχισμένοι, δημιουργικοί κι ελεύθεροι. Πολλές φορές αυτό το κάτι μπορεί να είναι κάτι αγαθό π.χ. γάμος, παιδιά, μια καλή δουλειά, οικονομική άνεση, ένα καλύτερο σπίτι. Διαπιστώνεις όμως τελικά ότι η ευτυχία δεν είναι αποκλειστικά σε αυτά. Σου δίνουν κάτι αλλά μέχρι εκεί, πάλι μένεις κενός και μόνος. Αγωνιάς να ανέβεις το βουνό και τελικά αντιλαμβάνεσαι ότι δεν υπάρχει κάτι εκεί, αντικρίζεις την ωραία θέα η οποία όμως είναι το μέρος από το οποίο ξεκίνησες να κάνεις την ανάβασή σου.

Οι περισσότερες προσευχές των ανθρώπων προς τον Θεό είναι η πραγματοποίηση όσων έχουμε στο μυαλό μας όχι όσων μας ωφελούν. Και εκεί αρχίζει η συμπίεση και η σύγκρουση. Φτάνουμε στο σημείο να τα βάζουμε και με τον ίδιο τον Θεό, διότι δεν μας εκπληρώνει την επιθυμία μας, αυτό το οποίο έχουμε υπολογίσει, μας αρέσει και το θεωρούμε καλό για τη ζωή μας. Ευτυχώς ο Θεός γελά και έχει άλλη λογική. Δεν είναι απλά τι ζητάς. Αλλά τι είσαι έτοιμος να κάνεις, πού είσαι διατεθειμένος να φτάσεις για αυτό που ζητάς και τι προετοιμασία έχεις κάνει. Συνήθως οι άνθρωποι δεν κάνουμε τίποτα από τα παραπάνω απλά μας αρκεί η ικανοποίηση ενός αιτήματος και μέχρι εκεί.

Αίτημα και προσευχή που δεν έχει μέσα μετάνοια, δοξολογία, Βασιλεία των Ουρανών και το πρόσωπο του Κυρίου δεν ανεβαίνει στον θρόνο του Χριστού, διότι πολύ απλά δεν υπάρχει νόημα και ωφέλεια. Είναι μια ειδωλολατρική στάση οπότε ο Χριστός εκεί δεν υπάρχει. Υπάρχει ένα ΕΓΩ και τίποτε άλλο.

Κάποιοι ακόμα λένε ότι και ο Χριστός δεν τους δίνει χαρά, κάτι που συμβαίνει διότι στην πραγματικότητα πιστεύουν σε ένα είδωλο του Χριστού και όχι στον ίδιο. Και επειδή συνεχώς ζητάνε κάτι από Εκείνον, δεν μπορεί να γεμίσει η ψυχή τους. Μένουν δυστυχώς κάποιοι στα αιτήματα. Ο Χριστός ικανοποιεί ένα αίτημα για να δεις και να γνωρίσεις Εκείνον, όχι για να μείνεις στο αίτημα καθ’ εαυτό.

Περνάνε τα χρόνια. Το σώμα βαραίνει και αρρωσταίνει και η ψυχή δεν έχει πλέον τις αντοχές της νεότητας. Εκεί που γλένταγες μέσα στα άχυρα, ξεκινάς να φεύγεις από εκεί, βασικά τα κάνεις στην άκρη και αρχίζεις να ψάχνεις τον πολύτιμο Μαργαρίτη.

Οφείλουμε να καθαρίσουμε λίγο τα αιτήματα των προσευχών μας. Να μην είναι για  καλοζωία, ακόμα και υγεία και διάφορες ευτυχίες. Σε κάθε αίτημα ας ζητάμε Εκείνον και ας κάνει ό,τι θέλει. Μην Του βάζουμε εμπόδια προσδοκίες, ή επιθυμίες.  Ας ανοίξουμε την καρδιάς μας και ας Τον καλέσουμε, δεν χρειάζεται κάτι άλλο.

Είναι αυτό το «ΕΡΧΟΥ ΚΥΡΙΕ» που τελειώνει από τη μία πλευρά το βιβλίο της Αποκαλύψεως αλλά τελικά ξεκινά η αποκάλυψη του Κυρίου μέσα στις καρδιές των ανθρώπων.

Καλή πορεία.

π. Σπυρίδων Σκουτής – euxh .gr

π. Σπυρίδων Σκουτής

Πληροφορίες του/της αρθρογράφου

Απόφοιτος ΕΙΕΚ Ριζαρείου Εκκλησιαστικής σχολής. Κληρικός Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Εφημέριος Ι.Ν. Αγίων Κωνσταντίνου & Ελένης Νοσοκομείου "ΕΛΠΙΣ".

Άλλα άρθρα του/της αρθρογράφου

• Τι γίνεται τελικά με το νόημα και το βίωμα της εορτής των Χριστουγέννων;
• Μια εσταυρωμένη γέννηση σε πορεία Αναστάσεως !
• Και οι άντρες κλαίνε και έχουν κατάθλιψη, στεναχωριούνται και κακοποιούνται.
• "Γνώρισόν μοι Κύριε": Στοιχεία Λειτουργικής Κατήχησης
• Γιατί τόσο μίσος στο διαδίκτυο;
• Load more articles from this author