Μπαίνεις στο Facebook να διαβάσεις κάποιους ανθρώπους που ακολουθείς και σε βομβαρδίζουν οι συμβουλές από life coaches, συμβούλους καθημερινότητας και ζωής.
Το κεφάλι σου γίνεται καζάνι από συμβουλές. Τι πρέπει να κάνεις και τι όχι. Απ' όλα έχει ο μπαξές. Από το πώς να την πέσεις σε μια κοπέλα, λεπτομέρειες για την σεξουαλική πράξη, red flags (κόκκινες γραμμές και όρια), gaslighting (κατάσταση κατά την οποία σε ένα τσακωμό ο ένας θα προσπαθήσει να αντιστρέψει την αλήθεια , αμφισβητώντας την αντίληψη , τα συναισθήματα, την μνήμη και την λογική του άλλου), ghosting (ο απότομος, μονομερής τερματισμός κάθε επικοινωνίας), και ό,τι άλλο μπορείς να φανταστείς. Οι περισσότερες συμβουλές είναι κυρίως από νέα παιδιά που απορώ τι ζωή έχουν ζήσει. Τι έχουν προλάβει να ζήσουν ώστε από την εμπειρία αυτή να διδάξουν τους άλλους;
Οι καλύτεροι life coach που έχω συναντήσει είναι κάτι γιαγιάδες και παππούδες που σου λένε βιωματικές ιστορίες και εμπειρίες ζωής. Εκεί να δεις διδάγματα. Αλλά και κάποια γεροντάκια σε μοναστήρια που έχουν λιώσει στην προσευχή κι έχουν αγιοπνευματική εμπειρία. Εκεί να δεις life coaching.
Και αν κάποιος θέλει να κάνει πραγματικό life coaching ας πάει να κάνει παρέα σε ένα μοναχικό άνθρωπο, σε έναν άρρωστο, σε κάποιον που έχει πρόβλημα. Χορτάσαμε από ανθρώπους που από τη μια το παίζουν αψεγάδιαστοι και ατσαλάκωτοι κι από την άλλη θέλουν να μας που τι σημαίνει ζωή. Απορώ τι ζωή είναι η δική τους.
Έχουμε και το διαδικτυακό μοίρασμα προβλημάτων και δυσκολιών. Κάμερες παντού και ο καθένας να λέει τον πόνο του στο τικ τοκ. Πράγμα που σημαίνει ότι δεν έχει κανένα φυσικό πρόσωπο να μοιραστεί το πρόβλημά του. Κάμερα, τρίποδο, μοντάζ και αρχίζω να εξομολογούμαι τα προβλήματά μου για να πάρω likes και σχόλια. Ποιος ο λόγος; Δεν έχω ένα φυσικό πρόσωπο, έναν φίλο για να μοιραστώ κάτι και να μην το μάθει κανείς; Τραβάμε video τις προσωπικές μας στιγμές, δεν νιώθουμε και δεν βιώνουμε απολύτως τίποτα, αλλά όλα αυτά τα βγάζουμε στη φόρα σε όλο τον κόσμο. Για ποιο λόγο; Πόσα εσωτερικά κενά έχει ο σημερινός άνθρωπος; Διψάει για ένα like για να νιώσει καλύτερα. Τραγικό…
Για να μην μιλήσουμε για την ψευτιά. Άλλοι υποκρίνονται ότι έχουν την τέλεια σχέση και μας κάνουν μαθήματα πώς να ζήσουμε και να διαχειριστούμε μια σχέση. Θα σου πουν πώς να βγάλεις λεφτά, πώς να "ρίξεις" τον άνθρωπο που επιθυμείς και όλα στη ζωή σου υποτίθεται ότι θα είναι τέλεια.
Από αυτή την κατάσταση δυστυχώς δεν εξαιρούμαστε κι εμείς οι παπάδες. Πολλές φορές λέμε τα ίδια τα τετριμμένα, ή σηκώνουμε το δάχτυλο στο όνομα του Χριστού, κάποιοι ίσως για likes και κάποιοι για ένα "μπράβο" στα σχόλια. Ελάχιστες φωνές εκεί έξω έχουν όντως κάτι να πουν και να προβληματίσουν και ελάχιστοι είναι ό,τι γράφουν. Το θέμα είναι, αυτά που λέμε να οδηγούν τον άλλον στον Χριστό και όχι στον εαυτό μας. Θέλει προσοχή διότι υπάρχει ο κίνδυνος της προσωπολατρείας και της δημιουργίας στρατού οπαδών του τάδε ιερέως.
Ο κόσμος έχει κουραστεί από λόγια. Δεν θέλουμε άλλο αερολογίες. Χρειαζόμαστε ανθρώπινη επαφή, σύνδεση και συνάντηση. Σου λέει ο άλλος συμβουλές για φιλίες. Τι να τις κάνω τις συμβουλές όταν δεν έχω φίλους; Οι περισσότεροι είναι κλεισμένοι στα σπίτια τους διαβάζουν συμβουλές για σχέσεις αλλά είναι μόνοι τους .
Καρδούλες και likes σε άρθρα πχ για την εξομολόγηση ή τη Θεία κοινωνία αλλά πάλι μένουμε στο μηδέν.
Κοινωνιολογικά βλέπω πλέον ότι η τεχνολογία είναι ένα δηλητήριο με γεύση μελιού. Όλα είναι ωραία και καλά αλλά στο τέλος μένεις μόνος και μαραζώνεις παρέα ίσως και με φάρμακα ή κουβέντα με AI.
Ρωτάω πολλά νέα ζευγάρια και αγόρια ή κορίτσια, ιδιαίτερα σε νεαρή ηλικία, αν έχουν φίλους και παρέες και η απάντηση είναι όχι. Σου λένε ότι καλύπτονται από το content που δημιουργούν στο YouTube ή στο τικ τοκ . Πολλά likes και σχόλια, αλλά δεν έχουν κάποιον να πάνε για καφέ. Κι αν έχουν, δεν ξέρουν πώς να συμπεριφερθούν διότι η επαφή με φυσικά πρόσωπα στον πραγματικό κόσμο είναι ελάχιστη.
Ήρθε η ώρα να δώσουμε προτεραιότητα στον άνθρωπο. Στην πραγματική επαφή. Στις φιλίες και στις παρέες. Να επιδιώκουμε να συναντηθούμε με κάποιον, να τον κοιτάξουμε στα μάτια και να κουβεντιάσουμε. Να γευτούμε την εμπειρία της πραγματικής επαφής. Χορτάσαμε πια από λόγια , οθόνες και ψευτιά. Ας πούμε ένα μεγάλο όχι. Ας χρησιμοποιούμε τα social με διάκριση και προσοχή, συμπληρωματικά στη ζωή μας, όχι να μας αντικαταστήσουν στη ζωή και να γίνουν ζωή. Το ίδιο να κάνουμε και στα πνευματικά. Καλές οι ομιλίες, αλλά ας πάμε σε μια ομιλία. Καλά τα μηνύματα στο viber, αλλά ας συναντηθούμε με τον άλλον. Καλές οι πνευματικές συμβουλές, αλλά να τις κάνουμε πράξη και να μην μείνουμε στα λόγια. Πώς να νιώσουμε τον Χριστό όταν παίρνουμε και το κινητό παντού; Όταν παίζουμε παιχνίδια με φρουτάκια εντός της Θείας λειτουργίας. Λίγο πράξη αδελφοί μου , λίγη ουσία, λίγη ζωή και πολύς Χριστός.
π.Σπυρίδων Σκουτής - euxh. gr
Thank you for rating this article.
