Σοφές αθλητικές κουβέντες

Στον προημιτελικό του Ευρωμπάσκετ κατά τον οποίο κέρδισε η Εθνική την αντίστοιχη ομάδα της Λιθουανίας,

θαρρώ πως τον πρώτο λόγο δεν τον είχε η ίδια η νίκη ή η υπέροχη εμφάνιση των παικτών μας ή η τακτική του προπονητή. Τον πρώτο λόγο τον είχαν οι πολύ εύστοχες δηλώσεις του αρχηγού της ομάδος, Κώστα Παπανικολάου μετά το ματς. «Ευλογημένοι που το ζήσαμε δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι άλλο..». Δύσκολα ακούς τέτοια κουβέντα από κάποιον αθλητή και μάλιστα σε τέτοια διοργάνωση.Γιατί η λέξη «ευλογία» για να την ξεστομίσει κάποιος δημόσια δηλώνει κάτι παραπάνω από γνώση της ελληνικής. Όμως τα αμέσως επόμενα λόγια του είναι ακόμη πιο αποκαλυπτικά, σε σχέση με το αρνητικά σχόλια φιλάθλων για τους άλλους παίκτες της Εθνικής, αυτής του ποδοσφαίρου. «…Στα social media είδα πολύ κόσμο, πάρα πολλούς ανθρώπους, να μειώνουν τα παιδιά και την προσπάθεια αυτών των παιδιών. Μια νέα γενιά πολύ ελπιδοφόρα που το ποδόσφαιρό μας ίσως δεν έχει ξαναδεί. Πέραν όλων αυτών, εκπροσωπούν την Ελλάδα. Το στενάχωρο είναι ότι δεν βλέπω νεαρά παιδιά να κάνουν αυτά τα σχόλια που είναι το συνηθισμένο, αλλά μεγάλους σε ηλικία να κρίνουν παίκτες νεαρούς 22,23ή 24, αλλά και μεγαλύτερους παίκτες με μια πορεία στο ποδόσφαιρο. Στο τέλος της ημέρας παλεύουν για τη χώρα μας. Όλοι οι γονείς λέμε ότι θέλουμε τα παιδιά μας να γίνουν άνθρωποι στην κοινωνία σωστοί και χρήσιμοι. Όταν εμείς δίνουμε αυτά τα παραδείγματα πως περιμένουμε τα παιδιά να γίνουν έτσι. Έγινε στον αθλητισμό αλλά δυστυχώς είναι μικρογραφία του πώς είμαστε σαν λαός. Πρέπει να αλλάξει αυτό το τσιπάκι…». Αν μη τι άλλο, τούτες οι κουβέντες είναι καθάριες, ντρόμπρες, αληθινές και ξηγημένες, κατά πως λέμε. Φανερώνουν μία πικρή αλήθεια, γεμάτη κατάκριση, καλοπέραση, βόλεψη, απουσία αγώνα και διάθεση πάλης με καθετί κακό. Είναι μία αλήθεια που πηγάζει από τον Έλληνα που είτε από τον καναπέ ξαπλωμένος είτε στην καφετέρια αραγμένος με τα μπουκάλια από μπύρες αραδιασμένα μπροστά του, φρονεί πως μπορεί να λέγει ο,τιδήποτε και να χρεώνει στον καθένα ό,τι νομίζει. Μα ακόμη χειρότερα, να μην βρίσκει κάτι άσχημο και κακότροπο πάνω του. Κοινώς, ουδεμία διάθεση αυτοκριτικής, αυτογνωσίας, αυτοδιόρθωσης. Κάτι που δυστυχώς δεν συναντάμε μόνο στο ευρύ φάσμα της ελληνικής αμερικανοποιημένης κοινωνίας μας αλλά το βρίσκουμε και μπροστά μας ως μέλη της εκκλησιαστικής κοινότητας, στην οποία, πάντα θεωρητικά, έχουμε ενταχθεί, ώστε να αναγνωρίσουμε τα λάθη και τα πάθη μας και με την μετάνοια να επαναπροσδιορίσουμε τις σχέσεις μας με τον εαυτό μας, τους άλλους, τον ίδιο τον Θεό. Και εν τέλει «…να βλέπουμε το θετικό, όχι το αρνητικό, την τοξικότητα και τα άσχημα», όπως είπε ο αρχηγός της Εθνικής, δηλαδή με απλούστερα λόγια, να έχουμε καλό λογισμό, κατά πως έλεγε ο άγιος Παΐσιος. Σοφές και άγιες κουβέντες. 

π. Χρήστος Κούρτης

Πληροφορίες του/της αρθρογράφου

Υπηρετεί στην Ι.Μ. Γρεβενών ως Εφημέριος στον Ι.Μ.Ν. Ευαγγελιστρίας, Υπεύθυνος Κέντρου Νεότητας & Υπεύθυνος της Διακονίας Φυλακών. Είναι Καθηγητής Φιλόλογος-Θεολόγος Μ.Ε., με μεταπτυχιακό τίτλο στην Δογματική Θεολογία της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. Υπήρξε δημοσιογράφος και παραγωγός της εκπομπής «Ορθοδοξία & Σύγχρονος Κόσμος» στην Δημοτική Τηλεόραση Θεσσαλονίκης TV 100. Με την πρεσβυτέρα του έχουν 7 παιδιά, 1 γαμπρό και 2 εγγόνια.

Άλλα άρθρα του/της αρθρογράφου

• Ένα θαύμα στον καθένα… την νέα χρονιά.
• Έχει ποτέ πανηγύρι στις φυλακές;
• Βοριανά ή αλλιώς σκότωσε τον οχτρό σου
• Το Κατηχητικό δεν είναι πλέον καχεκτικό
• Σοφές αθλητικές κουβέντες
• Load more articles from this author