Αγαπητοί Αναγνώστες, η Εορτή της Αναλήψεως του Κυρίου, η οποία τιμάται σαράντα ημέρες μετά την ένδοξη Ανάστασή Του,
αποτελεί ένα κορυφαίο γεγονός της Ορθόδοξης πίστης με βαθύτατο σωτηριολογικό περιεχόμενο για εμάς τους ανθρώπους. Δεν είναι απλώς μια ανάμνηση της αποχώρησης του Χριστού από τον κόσμο και της λήξης της πρώτης παρουσίας Του, αφορά κυρίως μια δυναμική φανέρωση και εκπλήρωση του τελικού σκοπού της ενανθρωπήσεως που δεν είναι άλλη από την ανύψωση της ανθρώπινης φύσεως στην κοινωνία της Θεότητος. Τι εννούμε ακριβώς θα εξηγήσουμε αμέσως τώρα στο κυρίως άρθρο μας, ας ξεκινήσουμε ...!
Η Ανάληψη του Κυρίου αποτελεί την τελική πράξη της Οικονομίας της Σωτηρίας. Ο Χριστός, αφού προσέλαβε την ανθρώπινη φύση, την καθάρισε από την αμαρτία διά του πάθους και του Σταυρού, την ζωοποίησε με την Ανάστασή Του, και τελικώς την ανύψωσε στον ουρανό με την Ανάληψη. Η Ανάληψη δεν είναι μια συμβολική αναχώρηση, αλλά η πραγμάτωση του μυστηρίου της αποκατάστασης του ανθρώπου. Όπως λέγει χαρακτηριστικά ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός: «Ανελήφθη εν δόξῃ ο Χριστός, φέρων την προσληφθεῖσαν ἀνθρωπότητα, ἵνα θεώσῃ τὸ πρόσλημμα» (Έκδοσις ἀκριβής τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, 4, 2). Με αυτή τη φράση, δηλώνεται ότι ο Χριστός προσέλαβε την ανθρώπινη φύση όχι προσωρινά, αλλά αιώνια, και την ανέβασε στους κόλπους της Αγίας Τριάδος, δείχνοντας τον τελικό προορισμό κάθε ανθρώπου.
Η σωτηριολογική προοπτική της Αναλήψεως αποκαλύπτεται στο γεγονός ότι ο Χριστός δεν ανυψώθηκε στον ουρανό μόνος Του, αλλά ως η "κεφαλή" της Εκκλησίας, φέροντας μαζί Του την ανθρωπότητα. Αυτό που προτύπωσε ο Απόστολος Παύλος λέγοντας: «καὶ συνήγειρεν καὶ συνεκάθισεν ἐν τοῖς ἐπουρανίοις ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ» (Εφ. 2,6), είναι πλέον γεγονός. Ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος συμπληρώνει: «Ὁ Χριστὸς ἀνελήφθη, καὶ σὺ ἀνελήφθης· ὁ Χριστὸς ἐδοξάσθη, καὶ σὺ συνεδοξάσθης» (Λόγος Α' εις το Πάσχα). Η φράση αυτή αποκαλύπτει το βαθύ μυστήριο της Αναλήψεως, που δεν αφορά μόνο τον Χριστό, αλλά και τον κάθε πιστό, ο οποίος ενώνεται μαζί Του και μετέχει της θείας δόξης.
Η εορτή της Αναλήψεως έχει και έναν έντονο εσχατολογικό χαρακτήρα. Οι άγγελοι, απευθυνόμενοι προς τους Αποστόλους τη στιγμή της Αναλήψεως, λέγουν: «οὗτος ὁ Ἰησοῦς... οὕτως ἐλεύσεται» (Πράξ. 1,11).
Με την φράση αυτή δηλώνεται ότι η Ανάληψη είναι η αρχή μιας αναμονής, η οποία θα ολοκληρωθεί με την ένδοξη Παρουσία του Κυρίου στο τέλος των αιώνων.
Ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος σημειώνει πως: «Ὁ ἀναληφθεὶς Χριστὸς δὲν ἀπουσιάζει, ἀλλὰ παρεστὴκεν ἀοράτως μεθ’ ἡμῶν, μέχρι τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος», εκφράζοντας τη διαρκή παρουσία του Χριστού στη ζωή της Εκκλησίας, παρά την ουράνια ένδοξη ανύψωσή Του.
Επομένως η Εορτή της Αναλήψεως δεν είναι ένα «τέλος» αλλά μια νέα αρχή. Είναι η απαρχή της αποστoλής της Εκκλησίας στον κόσμο, η οποία ολοκληρώνεται με την Πεντηκοστή. Ο Χριστός αναλαμβάνεται «ἵνα πέμψῃ τὸ Πνεῦμα» (Ιω. 16,7), και διά του Πνεύματος αυτού συνεχίζεται το έργο Του στον κόσμο. Η Εκκλησία δεν είναι πλέον μάρτυρας ενός ιστορικού γεγονότος, αλλά ζωντανή κοινότητα της θείας παρουσίας. Το σώμα του Χριστού, μέσω των Αγίων Μυστηρίων, γίνεται τόπος συνεχούς ανόδου και θεώσεως των πιστών. Η ζωή της Εκκλησίας είναι μια διαρκής κίνηση από τη γη προς τον ουρανό, από το φθαρτό προς το άφθαρτο, από το κτιστό προς το άκτιστο. Όπως λέγει χαρακτηριστικά ο Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας: «Οὐκέτι ἐστὶ τὸ σῶμα μόνον ἐπὶ γῆς, ἀλλὰ καὶ ἐν οὐρανοῖς. Ἐκκλησία γὰρ Χριστοῦ, μέλη ἐσμὲν τοῦ σώματος αὐτοῦ».
Συμπερασματικά Αγαπητοί Αναγνώστες, η Εορτή της Αναλήψεως είναι για την Ορθόδοξη Θεολογία μια κορύφωση της σωτηρίας και υπόσχεση της τελικής αποκατάστασης του ανθρώπου και της κτίσης. Δεν πρόκειται για μια "απομάκρυνση" του Θεού, αλλά για την κατάφαση της Θεϊκής οικειότητας με τον άνθρωπο. Ο Χριστός, αναλαμβάνοντας την ανθρώπινη φύση, την εδραιώνει στην καρδιά της Τριάδος, ανοίγοντας τον δρόμο της Θεώσεως για κάθε άνθρωπο που θέλει να πορευθεί «κατὰ Χριστὸν». Η σωτηριολογική προοπτική της Αναλήψεως μάς καλεί να ζήσουμε εν μετανοία, πίστει και κοινωνία, με προσδοκία της Βασιλείας του Θεού. Όπως προσεύχεται η Εκκλησία: «Ἀνελήφθης ἐν δόξῃ, Χριστὲ ὁ Θεός ἡμῶν… (Απολυτίκιον της Εορτής), «οὐ χωριζόμενος, ἀλλὰ μένων ἀδιάστατος» (Κοντάκιον της Εορτής) Διότι η Εορτή της Αναλήψεως δεν είναι ουσιαστικά το τέλος, αλλά η αρχή της ατελεύτητης κοινωνίας Θεού και ανθρώπου. Αμήν!
Thank you for rating this article.
