Η Εορτή της Μεσοπεντηκοστής ως μέσο αναφοράς στην πορεία των πιστών!

   Αγαπητοί Αναγνώστες ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! Στο κέντρο της πνευματικής άνοιξης, ανάμεσα στη λαμπροφόρο Ανάσταση και την πυριφλεγή Πεντηκοστή, η Ορθόδοξη Εκκλησία τοποθετεί μια εορτή που ίσως πολλοί αγνοούμε ή  την προσπερνάμε αδιάφορα και πρόκειται για την Μεσοπεντηκοστή. Η Εορτή της Μεσοπεντηκοστής, δεν είναι απλώς ένας ημερολογιακός σταθμός, αλλά ένας βαθύς θεολογικός δείκτης που έρχεται να μας θυμίσει ότι η πνευματική ζωή δεν είναι μια σειρά από απομονωμένα γεγονότα, αλλά μια συνεχής, ρέουσα πορεία. Ας δούμε, με απλότητα και καθαρή καρδιά, γιατί αυτή η «μέση» της διαδρομής έχει τόσο μεγάλη σημασία για τη δική μας πνευματική ζωή.

   Ας δούμε λοιπόν στο σημείο αυτό: Τι είναι η Μεσοπεντηκοστή;

   Η εορτή αυτή τοποθετείται την Τετάρτη της 4ης εβδομάδας μετά το Πάσχα, ακριβώς 25 ημέρες μετά την Ανάσταση και 25 ημέρες πριν από την Πεντηκοστή. Ιστορικά, αναφέρεται στη διδασκαλία του Χριστού στον Ναό των Ιεροσολύμων κατά την εορτή της Σκηνοπηγίας, όπου ο Κύριος αποκάλυψε την ταυτότητά Του ως η πηγή της σοφίας. Όμως, πέρα από το ιστορικό πλαίσιο, η Μεσοπεντηκοστή λειτουργεί ως γέφυρα. Ενώνει δύο τεράστια γεγονότα και εορτές: τη Νίκη επί του θανάτου (Ανάσταση) και τον Ερχομό του Παρακλήτου (Πεντηκοστή).

   Γιατί όμως χρειαζόμαστε τη Μεσοπεντηκοστή μετά το Πάσχα; Γιατί πολύ απλά η ανθρώπινη φύση μας είναι επιρρεπής στη λήθη. Μετά την έξαρση της Πασχαλινής χαράς, συχνά επιστρέφουμε στη «ρουτίνα» μας και η φλόγα της Αναστάσεως κινδυνεύει να τρεμοσβήσει κάτω από το βάρος της καθημερινότητας. Η Μεσοπεντηκοστή μας υπενθυμίζει ουσιαστικά ότι ο Χριστός δεν αναστήθηκε για να μείνουμε θεατές ενός θαύματος, αλλά για να αλλάξουμε εμείς οι ίδιοι.

Ακόμη μας υπενθυμίζει ότι ο Αναστημένος Χριστός είναι ο ίδιος ο Θεός-Λόγος που διδάσκει, που φωτίζει το σκοτάδι της άγνοιάς μας και που μας καλεί να μην επαναπαυθούμε. Αν η Ανάσταση είναι η νίκη, η Πεντηκοστή είναι η καρποφορία αυτής της νίκης μέσα μας μέσω του Αγίου Πνεύματος. Η Μεσοπεντηκοστή στέκεται στη μέση για να μας προετοιμάσει. «Ο διψών ερχέσθω πρός με και πινέτω...» Αυτό το κάλεσμα του Χριστού είναι το κέντρο της εορτής. Ο Χριστός παρουσιάζεται ως η Πηγή της Ζωής. Η δίψα του ανθρώπου: Σε έναν κόσμο «άνυδρο», γεμάτο άγχος και πνευματική ξηρασία, η Μεσοπεντηκοστή μας εισάγει προς την μόνη καθαρή πηγή τον Θεό που αναβλύζει  το «ύδωρ το ζων».

   Με την εορτή της Μεσοπεντηκοστής γεννιέται επίσης και μια  προσμονή: Μας προσανατολίζει προς την Πεντηκοστή. Μας λέει ουσιαστικά σε εμάς τους πιστούς: «Περιμένετε, ο Χριστός αναστήθηκε, αλλά η πληρότητα θα έρθει όταν το Άγιο Πνεύμα κατοικήσει μέσα σας». Τι σημαίνει αυτό για την πορεία μας ως πιστοί; Ότι βρισκόμαστε είναι το «μέσον της οδού». Στη ζωή μας, συχνά νιώθουμε ότι βρισκόμαστε στο μεταίχμιο: ανάμεσα σε μια επιτυχία και μια νέα δοκιμασία, ανάμεσα στην πίστη και την αμφιβολία, ανάμεσα στην προσπάθεια και την κούραση.

   Η χριστιανική ζωή δεν είναι μόνο οι «μεγάλες γιορτές» και τα πανηγύρια! Είναι η σταθερή πορεία. Η Μεσοπεντηκοστή μας διδάσκει μεταξύ άλλων ότι ο Θεός είναι παρών και στις «ενδιάμεσες» στιγμές μας αρκεί ως πιστοί να έχουμε συνέπεια με τα πιστεύω μας και συνέχεια στην λατρευτική ζωή μας και όχι αποσπασματικά λίγες φορές το χρόνο!

   Στις δυσκολίες της ζωής, στις κρίσιμες αποφάσεις και στα συχνά αδιέξοδά μας, η εορτή μας προτρέπει να αναζητήσουμε τη Σοφία του Θεού. Δεν είμαστε μόνοι και ορφανοί· αλλά έχουμε Διδάσκαλο και Σωτήρα που ομιλεί μέσα από τις Ιερές Γραφές αλλά και την ζώσα παράδοση της Εκκλησίας μας. Το θέμα είναι να αναλογιστούμε: Από πού προσπαθούμε να πίνουμε νερό; Από τις θολές πηγές της κοσμικής παρηγοριάς ή από το ζωντανό νερό της Εκκλησίας;

   Κλείνοντας το άρθρο μας η Μεσοπεντηκοστή μας ψιθυρίζει ότι η χαρά της Αναστάσεως πρέπει να γίνει καρπός του Αγίου Πνεύματος. Μας καλεί να μην σταματήσουμε την πορεία μας, αλλά να συνεχίσουμε να βαδίζουμε προς την άνω Ιερουσαλήμ με εγρήγορση. Ας κρατήσουμε την ουσία και το νόημα της Εορτής : Ο Χριστός στέκεται στο μέσο της ζωής μας, μας προσφέρει το νερό της αθανασίας και μας δείχνει τον δρόμο για να γίνουμε κι εμείς «ναοί του Αγίου Πνεύματος». Καλή αγιοπνευματική πορεία προς την Αγία Πεντηκοστή με εφαλτήριο πάντοτε την Ανάσταση του Κυρίου μας! Αμήν

π. Αντώνιος Χρήστου

Πληροφορίες του/της αρθρογράφου

Προϊστάμενος Ιερού Ναού Προφήτου Ηλία Κορμπι- Βάρης, της Ι. Μ. Γλυφάδας Ε. Β. Β. & Β. Απόφοιτος Ανωτέρας Εκκλησιαστικής Σχολής Αθηνών, Πτυχιούχος της Θεολογικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών και Κάτοχος Μεταπτυχιακού Τίτλου στην Ορθόδοξη Θεολογία στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο.

Άλλα άρθρα του/της αρθρογράφου

• Η Εορτή της Μεσοπεντηκοστής ως μέσο αναφοράς στην πορεία των πιστών!
• Πίστη και απιστία: Ένα γράμμα διαφορά, αλλά εντελώς άλλες καταστάσεις!
• Το Άγιο Φως ως εφαλτήριο και καταληκτήριο της ζωής μας!
• Μεγάλη Εβδομάδα: Από την έλευση του Νυμφίου μέχρι το κενό Μνημείο!
• Όταν οι εχθροί της Ορθοδοξίας κτυπάνε μέσω της ανωνυμίας του διαδικτύου με κάλυψη το χιούμορ ή την κοινωνική ευαισθησία!
• Load more articles from this author