Xωρίς κρατούμενα και προϋποθέσεις . . .

Οι προϋποθέσεις που είχες θέσει και οι προσδοκίες σου,

θα καθορίσουν την πορεία και την ποιότητα του γάμου σου. Για ποιον λόγο θέλησες να παντρευτείς και να ζήσεις με έναν άνθρωπο ολόκληρη τη ζωή σου; Δώσε σοβαρή απάντηση στον εαυτό σου. Μην τον κοροϊδέψεις.

Ο γάμος είναι εργαστήριο αγιότητας, μεταμόρφωσης και θεραπείας. Συναντιούνται δύο ατελείς άνθρωποι, με ελλείψεις και αδυναμίες, ώστε μέσα από την απροϋπόθετη αγάπη και με τη χάρη του Θεού να ολοκληρωθούν ως προσωπικότητες και η σχέση τους να ανθίσει μέσα από την κοινωνία του γάμου και την αλληλοσυμπλήρωση των προσώπων.

Δεν παντρεύομαι γιατί νιώθω μόνος, ούτε για να κάνω παιδιά, ούτε επειδή λυπάμαι κάποιον για ό,τι έχει περάσει, ούτε απλά για να έχω παρέα, ούτε επειδή πέρασαν τα χρόνια και πρέπει να ολοκληρώσω το «κοινωνιολογικό συννεφάκι», και φυσικά ούτε για υλικούς λόγους. Αν παντρευτείς κάποιον αποκλειστικά για κάποιον από τους παραπάνω λόγους, ο γάμος θα πάει στο γκρεμό, στη διάλυση ή μπορεί να παραμείνει μέσα στον χρόνο αλλά όντας νεκρός.

Η βάση και η ουσία είναι να μην θέλεις κάτι από τον άλλον, αλλά τον άλλον μέσα στο πλαίσιο της αγάπης και της χάριτος του Θεού. Ξέρω γάμους που είναι νεκροί, που αν δεν είχαν παιδιά θα είχαν χωρίσει. Γνωρίζω γάμους που πίσω από τα χαμόγελα και το «είμαστε καλά», υπάρχει μιζέρια και παρακμή. Γάμοι που χρησιμοποιούν τα παιδιά για να νομίζουν ότι είναι ευτυχισμένοι. Κρατάει η άλλη αγκαλιά το παιδί της αλλά δεν έχει σχέση με τον άντρα της και μέσα της υπάρχει πληγή. Δεν θα σου θεραπεύσει το παιδί την πληγή απλά θα την ξεχνάς για λίγο, ο πόνος θα επανέρχεται και πολλές φορές πιο δύσκολος.

Δυσκολευόμαστε να σχετιστούμε με τον άλλον, διότι κρατάει ο εγωϊσμός τα χαλινάρια. Για να συμβεί στον γάμο μια θεραπευτική αλληλοσυμπλήρωση, οφείλουν και τα δύο πρόσωπα να βάλουν τον εγωισμό και τις προϋποθέσεις στην άκρη και να δουλέψουν πνευματικά και ψυχολογικά σε βάθος, αλλιώς δεν γίνεται τίποτα.

Υπάρχουν ακόμα και πιστά ζευγάρια που μπορεί να κοινωνούν κάθε Κυριακή, να εξομολογούνται και να μην πηγαίνουν πνευματικά παραπέρα. Έχουν τον Χριστό για θρησκευτικό ή πνευματικό αποκούμπι και έχουν αναπαυτεί εκεί χωρίς περεταίρω εξέλιξη και πορεία.

Θέλει πολλά πνευματικά κότσια να δες το χάλι μέσα σου αλλά να μην μείνεις εκεί. Να είσαι έτοιμος να συγκρουστείς με τον εαυτό σου, το παρελθόν σου και όλα αυτά να τα πας στον Χριστό, να κενωθείς μπροστά του και να μην κρατήσεις τίποτα. Δεν είναι εύκολο. Μπαίνουμε στη σχέση με τον Χριστό είτε στον γάμο με κρατούμενα. Και με κρατούμενα δεν πας πουθενά, απλά θα βυθιστείς και θα χαθείς, θα νεκρώσεις τις σχέσεις και όλα θα μείνουν στο μηδέν.

Ο γάμος και η σχέση με τον Χριστό θέλουν φιλότιμο και ειλικρίνεια. Χωρίς κρατούμενα και προϋποθέσεις. Να προσπαθήσουμε να είμαστε καθαροί και λευκοί σαν το χιόνι στη συμπεριφορά μας, στον αγώνα και την προσπάθεια.

Καλό αγώνα

π.Σπυρίδων Σκουτής – euxh .gr

π. Σπυρίδων Σκουτής

Πληροφορίες του/της αρθρογράφου

Απόφοιτος ΕΙΕΚ Ριζαρείου Εκκλησιαστικής σχολής. Κληρικός Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Εφημέριος Ι.Ν. Αγίων Κωνσταντίνου & Ελένης Νοσοκομείου "ΕΛΠΙΣ".

Άλλα άρθρα του/της αρθρογράφου

• Τι γίνεται τελικά με το νόημα και το βίωμα της εορτής των Χριστουγέννων;
• Μια εσταυρωμένη γέννηση σε πορεία Αναστάσεως !
• Και οι άντρες κλαίνε και έχουν κατάθλιψη, στεναχωριούνται και κακοποιούνται.
• "Γνώρισόν μοι Κύριε": Στοιχεία Λειτουργικής Κατήχησης
• Γιατί τόσο μίσος στο διαδίκτυο;
• Load more articles from this author