Αγαπητοί Αναγνώστες, στις 15 Αυγούστου κάθε χρόνο, η Ορθόδοξη Εκκλησία γιορτάζει ένα από τα πιο σημαντικά γεγονότα της χριστιανικής πίστης:
την Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου. Με την πρώτη ματιά, η λέξη «Κοίμηση» παραπέμπει σε θάνατο και πένθος, κάτι που συχνά βιώνουμε στις κηδείες. Ωστόσο, για τους πιστούς, αυτή η γιορτή αποτελεί μια πηγή βαθιάς χαράς, ελπίδας και αγαλλίασης. Γιατί, λοιπόν, γιορτάζουμε με τόση μεγαλοπρέπεια μια "κηδεία"; Η απάντηση βρίσκεται στο ίδιο το νόημα της γιορτής.
Οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε ότι η Κοίμηση της Θεοτόκου δεν είναι ένας συνηθισμένος θάνατος. Είναι η μετάβαση από αυτή τη ζωή στην αιώνια ζωή, η «κοίμηση» της Παναγίας, δηλαδή ο ύπνος της, από τον οποίο ξύπνησε για να ζήσει κοντά στον Υιό της. Η παράδοση της Εκκλησίας μας διδάσκει ότι η Παναγία, αφού ολοκλήρωσε τον επίγειο βίο της, πέρασε στον άλλο κόσμο χωρίς να υποστεί φθορά. Τρεις μέρες μετά την ταφή της, ο τάφος της βρέθηκε άδειος. Αυτό το γεγονός ερμηνεύεται ως μετάσταση και ταυτόχρονα ανάληψη της Παναγίας, σώματι και ψυχή, στους ουρανούς.
Επομένως εμείς οι πιστοί, δεν θρηνούμε για τον θάνατο της, αλλά πανηγυρίζουμε την ανάβασή της στους ουρανούς. Αυτή η μετάσταση αποτελεί για εμάς την πρώτη απόδειξη της υπόσχεσης του Χριστού για την ανάσταση των νεκρών και την αιώνια ζωή. Η Παναγία, ως μητέρα Του Θεού της πηγής της Ζωής και πρώτη μεταξύ των ανθρώπων που μετέστη στους ουρανούς, γίνεται το πρότυπο και η ελπίδα όλων των πιστών. Είναι η ζωντανή απόδειξη ότι ο θάνατος δεν είναι το τέλος, αλλά η πύλη προς την αιώνια ζωή. Αυτή η βαθιά θεολογική αλήθεια είναι η αιτία της χαράς μας.
Γι αυτό το λόγο η Παναγία κατέχει μια εξαιρετική θέση στην καρδιά των Ορθοδόξων Χριστιανών. Δεν την λατρεύουμε ως θεά, καθώς αυτό θα ήταν ειδωλολατρία, αλλά την τιμούμε ιδιαιτέρως ως Θεοτόκο και Μητέρα του Θεού. Αυτή η τιμή πηγάζει από τον μοναδικό της ρόλο στην ιστορία της σωτηρίας. Χωρίς το «ναι» της Παναγίας, ο Χριστός δεν θα μπορούσε να ενσαρκωθεί και να ολοκληρώσει το έργο της λύτρωσης.
Η Υπεραγία Θεοτόκος είναι η Κεχαριτωμένη, αυτή που ευλόγησε ο ίδιος ο Θεός. Είναι η πνευματική μας μητέρα, η προστάτιδα, η μεσίτρια και η ακοίμητη πρέσβειρα στον Υιό της για λογαριασμό μας. Η ευλάβεια προς αυτήν εκφράζεται με πλήθος ύμνων, παρακλήσεων, ακολουθιών και εθίμων που έχουν διαμορφωθεί ανά τους αιώνες. Η αναρίθμητη τιμή που της αποδίδουν οι πιστοί, ιδιαίτερα την ημέρα της Κοιμήσεως, δεν είναι υπερβολική. Είναι μια έκφραση αγάπης και ευγνωμοσύνης προς την ταπεινή κόρη της Ναζαρέτ που έγινε η Μητέρα του Θεού.
Στο πλαίσιο αυτής της βαθιάς ευλάβειας, παρατηρούμε μερικές φορές υπερβολές που μπορεί να παρερμηνευθούν ή να απομακρυνθούν από την αυθεντική Ορθόδοξη διδασκαλία και παράδοση. Για παράδειγμα, σε πολλά μέρη, η ακολουθία της Κοιμήσεως περιλαμβάνει την περιφορά του «Επιταφίου της Παναγίας» και να ψέλνουμε τα «εγκώμια» όπως και στο Χριστό. Αυτό το έθιμο, αν και συγκινητικό, έχει προκαλέσει πολλές θεολογικές συζητήσεις γιατί σίγουρα αποτελεί λειτουργική καινοτομία και ίσως και παρεκτροπή . Ενώ ο Επιτάφιος του Χριστού είναι το κέντρο της Μεγάλης Παρασκευής, συμβολίζοντας τον θάνατο και την ταφή του Θεανθρώπου, η παράλληλη χρήση του για την Παναγία μπορεί να θολώσει τη διάκριση μεταξύ του θείου και του ανθρώπινου. Ο Επιτάφιος του Χριστού είναι η απόδειξη του θανάτου του Θεού για εμάς, ενώ η Κοίμηση της Παναγίας είναι η κορύφωση της ζωής της και η μετάβασή της στην αιώνια δόξα.
Παράλληλα, κάποιες ακολουθίες περιέχουν ύμνους με φράσεις που αποδίδουν στην Παναγία ιδιότητες που ανήκουν αποκλειστικά στον Θεό, όπως το «λύτρωση» ή «σωτηρία». Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι ο μοναδικός Λυτρωτής και Σωτήρας της ανθρωπότητας είναι ο Ιησούς Χριστός. Η Παναγία είναι η «πηγή» της σωτηρίας, όχι η ίδια η σωτηρία. Είναι το σκεύος που χρησιμοποιήθηκε για να έρθει η σωτηρία στον κόσμο.
Κλείνοντας το άρθρο μας αγαπητοί Αναγνώστες, η εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου είναι μια γιορτή χαράς και ελπίδας. Μέσα από αυτήν, η Ορθόδοξη πίστη μας διδάσκει ότι ο θάνατος δεν είναι το τέλος, αλλά η αρχή μιας νέας, αιώνιας ζωής. Η τιμή που αποδίδουμε στην Παναγία είναι μια έκφραση της αγάπης μας προς την ταπεινή κόρη που έγινε η Μητέρα του Θεού, και η μετάστασή της είναι η ζωντανή απόδειξη της Ανάστασης του Χριστού. Γιορτάζοντας τη δική της μετάβαση, γιορτάζουμε και τη δική μας ελπίδα για τη Βασιλεία των Ουρανών. Αμήν!
Thank you for rating this article.
