Έχει συγκλονίσει το πανελλήνιο η ομολογία της Ειρήνης Μουρτζούκου το ότι σκότωσε 4 βρέφη.
Είναι πραγματικά σοκαριστική είδηση. Μόνο που την ακούς ή την διαβάζεις. Αυτό όμως είναι ένα θλιβερό αποτέλεσμα. Αν πάμε λίγο πιο πίσω θα δούμε κάποια αίτια που είναι εξίσου σοκαριστικά.
Όταν γεννήθηκε η Ειρήνη βγήκαν οι γιατροί και είπαν να σας ζήσει! Χαμόγελα και ευτυχία! Κανένας δεν γεννιέται serial killer. Όλα τα μωρά έρχονται στον κόσμο αγιασμένα και φωτισμένα : «φωτίζον και αγιάζον πάντα άνθρωπον ερχόμενον εις τον κόσμον». Ερχόμαστε καθαροί και ευλογημένοι σε αυτόν τον «πεσμένο» κόσμο αλλά με κάποιες καταστάσεις που δεν φταίμε. Δεν έχουμε επιλέξει τους γονείς μας, τον πολιτισμό που θα ζήσουμε, την κοινωνία, τα κληρονομικά μας χαρακτηριστικά. Μέσα σε όλα αυτά μεγαλώνουμε και παλεύουμε, άλλοι σε ήρεμες και ευλογημένες πνευματικές συνθήκες και άλλοι μέσα σε μια ζούγκλα, βία, πόλεμο, ή ψυχολογικά θέματα. Μετά έρχεται η διαχείριση της ελευθερίας μέσα από την προαίρεση του ανθρώπου.
Τι πήγε στραβά σε αυτή την κοπέλα δεν είμαι ειδικός να απαντήσω. Λυπάμαι για τα μωρά που δεν τους δόθηκε η ευκαιρία να ζήσουν αλλά και γι’ αυτή την κοπέλα που έφτασε σε ένα σημείο να γίνει ομοίωμα των δαιμόνων.
Με συγκλόνισε η φωτογραφία με την αστυνομικό να την κρατάει με ένα βλέμμα, ερωτήματος, αγωνίας και πολλών «γιατί», και αυτό το παιδί να μην έχει που την κεφαλή κλίναι.
Αθώα βρέφη στο χώμα και μια γυναίκα στη φυλακή για πολλά χρόνια και τα πολλά γιατί να μας βασανίζουν όλους.
Φωνάζουμε συνεχώς παπάδες, ψυχολόγοι, ειδικοί ότι δεν κάνουν όλοι για παιδιά και για οικογένεια. Ότι όταν υπάρχει ψυχιατρικό θέμα πάμε σε ειδικό να το δούμε και δεν το θάβουμε κάτω από το τραπέζι, ούτε αρνούμαστε τους ειδικούς και λέμε ότι μόνο με την προσευχή θα φύγουν όλα. Κανείς δεν ακούει τίποτα και κανέναν. Ο καθένας έχει ένα ροζ συννεφάκι μέσα του και ένα αφήγημα που θέλει να ακολουθήσει. Δεν είναι όλοι για όλα. Δεν κάνουν όλοι για γάμο, δεν κάνουν όλοι για παιδιά. Κάποιοι θα μείνουν μόνοι διότι δεν μπορούν να πάνε παραπέρα, άλλοι θα μείνουν μέχρι τη συζυγία διότι μέχρι εκεί μπορούν και αντέχουν. Δεν είναι όλα για όλους. Όταν μπούμε σε γάμο ή γίνουμε γονείς οφείλουμε να είμαστε ανοιχτοί όταν υπάρξει πρόβλημα και να πάμε σε ειδικό και όχι να σηκώσουμε τη μύτη ψηλά και να πούμε ότι δεν τρέχει τίποτα ή ότι όλοι τα έχουνε μαζί μας.
Πολλές φορές συζητάμε ιερείς και ειδικοί ότι θα βοηθούσε αν, πριν κάποιος βγάλει άδεια γάμου ή μπει στη διαδικασία να κάνει παιδί, υπήρχε κάποιος μηχανισμός ενημέρωσης από ειδικούς για κάποια έστω βασικά πράγματα και ίσως επίσης κάποια γνωμάτευση. Αλλά πού να τα πεις αυτά, θα σε πούνε ακραίο
Η Ειρήνη γεννήθηκε, πήγε σχολείο, είχε ανθρώπους δίπλα της, κανείς δεν κατάλαβε τίποτα; Όλα ήταν φυσιολογικά; Κανείς δεν παρατήρησε το παραμικρό, οι γονείς, οι συγγενείς, οι φίλοι, οι γειτονιά, το σχολείο; Τίποτα; Όλα ήταν φυσιολογικά; Δεν ξέρω . . .
Δεν θα έπρεπε ίσως οι μητέρες πριν βγουν από το μαιευτήριο ή μετά, να περάσουν από κάποιες συνεδρίες έστω ενημερωτικά για κάποια θέματα; Μήπως τελικά αντί για τον προσωπικό ιατρό πρέπει όλοι να αποκτήσουμε και έναν προσωπικό ψυχολόγο, εννοώ ως πολίτες του κράτους, και εννοείται πνευματικό για όποιον πιστεύει, διότι τα πράγματα στην ψυχική υγεία έχουν ξεφύγει;
Βλέπω ζευγάρια που έχουν παιδιά και ίσως δεν θα έπρεπε να έχουν ή άλλους που θέλουν να παντρευτούν και να κάνουν παιδιά και βλέπεις από χιλιόμετρα ότι υπάρχουν σοβαρά θέματα, αλλά πού να τα πεις αυτά.
Θλίβομαι για τα μωρά αλλά και για αυτόν τον άνθρωπο.
Ο άνθρωπος και διάβολος να γίνει δεν είναι η αμαρτία του. Είναι μια τραγωδία, μια πτώση, ένα φοβερό και συγκλονιστικό γεγονός.
Μέσα στο βάθος του κανένας άνθρωπος δεν θέλει το κακό. Το κακό είναι επιλογή από συνθήκες που δεν μπορούμε πολλές φορές να κατανοήσουμε.
Τι μπορούμε να πούμε ;
Τίποτα. . .
Έχουμε την ελευθερία να γίνουμε είτε Άγιοι είτε Δαίμονες. Οι ισορροπίες είναι λεπτές. Κάθε άνθρωπος είναι υποψήφιος εγκληματίας και υποψήφιος Άγιος. Ζούμε σε μια κοινωνία που αντί να «παράγει» Αγίους, «παράγει» βία, έγκλημα, τρέλα. Και όλα αυτά γιατί; Η απάντηση είναι απλή. «Σκοτώσαμε τον Θεό» τον «πετάξαμε» στο καλάθι των αχρήστων και τον «χρησιμοποιούμε» μόνο όταν ακούσουμε από τον γιατρό ότι έχουμε κάποια αρρώστια, και αυτό για να μας κάνει καλά ώστε να συνεχίσουμε να είμαστε οι ίδιοι. Δεν τον θέλουμε στη ζωή μας, στον γάμο μας, στα παιδιά μας, στην οικογένειά μας. Και όταν απουσιάζει ο Χριστός και το Εμείς, βασιλεύει το Εγώ και ο διάβολος με ολέθρια αποτελέσματα.
Προσευχή για τις ψυχούλες που χάθηκαν με αυτόν τον φρικτό τρόπο αλλά και προσευχή για αυτή την κοπέλα που έφτασε στο σημείο να στρατολογηθεί κυριολεκτικά με τον διάβολο με αυτό που έκανε.
Ο άνθρωπος είναι ικανός για όλα….
Εγκληματίας δεν γεννιέσαι, γίνεσαι και σε αυτό το «γίνεσαι» συντελούν πρόσωπα και καταστάσεις.
Δεν είναι μεγάλη η απόσταση να πας από τη μία πλευρά στην άλλη….
Μιλάμε πάντα για νήψη, επαγρύπνηση, παρατήρηση και προσευχή, αν αφήσεις τα χαλινάρια του εαυτού σου, όλα μπορούν να συμβούν.
Ο χειρότερος εχθρός είναι ο εαυτός μας, διότι δεν τον ξέρουμε και πολλές φορές κάποιες πτυχές του μας εκπλήσσουν.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα φύγουμε από αυτή τη ζωή. Το πώς θα φύγουμε έχει να κάνει με την διαχείριση της ελευθερίας μας.
Μια προσευχή για τη μετάνοια αυτής της κοπέλας αλλά και για τις ψυχούλες των παιδιών…
Ο Θεός να μας φυλάει…
π.Σπυρίδων Σκουτής – euxh. gr
Thank you for rating this article.
