Tης προφητείας και της ευκολίας το ανάγνωσμα.  

Μας αρέσουν οι προφητείες αλλά δεν μας αρέσει η άσκηση και η προσευχή. Θέλουμε κάτι εύκολο και γρήγορο. 

Βαπτίζουμε προφητείες κάθε άποψη και γνώμη ενός γέροντα χωρίς κάποιο κριτήριο. Δηλαδή επειδή κάποιος έκανε μια γεωπολιτική πρόβλεψη και φοράει ράσο, αμέσως το βαπτίζουμε αποκάλυψη του Θεού. Αν δηλαδή έχουμε έναν Ιερέα που έχει σπουδάσει πολιτικές επιστήμες ή διεθνές δίκαιο και εκφράζει κάποιες απόψεις αμέσως θα τις κάνουμε προφητείες. Ακόμα κι αν κάποιος που είναι Άγιος πει κάτι, δεν γνωρίζουμε αν αυτό που είπε ήταν πληροφορία από την Αγία Τριάδα ή ήταν απλά μια προσωπική έκφραση των πραγμάτων όπως κουβεντιάζουμε όλοι μας. Θέλει πολλή προσοχή.

Οι Άγιοι είχαν προσωπικές απόψεις, έκαναν λάθη, είχαν ελλείψεις και φυσικά είχαν προσωπικότητα. Η Αγιότητα δεν σε κάνει εξωγήινο, το Άγιο Πνεύμα δεν σου καταργεί την προσωπικότητα. Αντίθετα, λένε οι Πατέρες ότι μεγάλοι άγιοι είχαν ελλείψεις για να φαίνεται η ανθρώπινη ατέλεια και ότι η αγιότητα δεν πάει με την τελειότητα που ανήκει μόνο στον Θεό. 

Για παράδειγμα το ότι ένα Άγιο Γεροντάκι μπορεί να έχει το χάρισμα της ίασης ασθενειών και είναι αγιασμένος άνθρωπος δεν σημαίνει ότι μπορεί να σου πει τους αριθμούς του ΚΙΝΟ, ούτε να σου πει γεωπολιτικές προβλέπεις για τα επόμενα 10 χρόνια. Άλλο το ένα, άλλο το άλλο. Το ότι μπορεί σε μια κουβέντα να πει «Έτσι όπως πάνε τα πράγματα παιδί μου βλέπω να γίνει αυτό και αυτό», δεν σημαίνει ότι αυτή η πρόβλεψη είναι «θεία πληροφορία». Το αν είναι κάτι «θεία πληροφορία» που φυσικά μπορεί να είναι ή προσωπική άποψη είναι κάτι που χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή. Είχαμε και θα έχουμε Αγίους ανθρώπους με ανάλογα χαρίσματα θέλει όμως προσοχή.  Σε αυτά έχουμε τη Θεολογία, τις Συνόδους και γενικά το Σώμα της Εκκλησίας. Θέλει προσοχή σε όλα αυτά, δηλαδή πότε, πώς , πού και για ποιο λόγο είπε κάτι ένας αγιασμένος άνθρωπος. Μπορεί κάτι να γίνει, μπορεί όμως και να μην γίνει.  Και φυσικά ό,τι είπαν οι Άγιοι το είπαν για μετάνοια και μόνο. Eμείς σε όλα αυτά είμαστε παρατηρητές χωρίς να καθορίζουμε τη ζωή μας από τα λεγόμενα των προφητειών. Για τον καθένα η προσωπική Δευτέρα παρουσία είναι όταν θα βρεθεί μπροστά στον Χριστό.

Δεν είπε κανείς να μην έχουμε άποψη για νομοθετήματα της πολιτείας, αλλά εδώ έχουμε πάει σε άλλο επίπεδο. Φτάνουμε σε σημεία μίσους, χωρισμού από το Σώμα της Εκκλησίας και από τον συνάνθρωπο. Αρκεί κάποιος να παρατηρήσει τα σχόλια κάτω από αναρτήσεις με εκκλησιαστικές ειδήσεις. Το μίσος και η ιεροκατηγορία, δίνουν και παίρνουν. Το βρίσιμο στους κληρικούς, σε δεσποτάδες και οι απειλές έχουν πάει σε άλλο επίπεδο. Οι υποτιθέμενοι «Ομολογητές Χριστιανοί Ορθόδοξοι» δεν μπορούν καν να διαφωνήσουν με ευγένεια και επιχειρήματα. Αντίθετα χωρίς κανείς να έχει θεολογική γνώση και να έχει διαβάσει το Ευαγγέλιο και τους Πατέρες μέσα από το Εκκλησιαστικό βίωμα, έχει άποψη για όλους και για όλα. Ιδιαίτερα για σωτηριολογικά θέματα, 666, τσιπάκια, οικουμενισμό και εμβόλια όλοι το παίζουν καθηγητές Πανεπιστημίου και το μόνο που ξέρουν είναι να κάνουν copy-paste χωρία και να το παριστάνουν τους έξυπνους. Απορώ αν το βράδυ πριν πέσουν για ύπνο κάνουν έστω το σταυρό τους διότι για το απόδειπνο χλωμό το κόβω. Με τέτοιο μίσος και μένος πώς να κάνεις προσευχή;; Αλλά και πάλι πού να βρεις τον χρόνο όταν ασχολείσαι 24 ώρες με εσχατολογικά θέματα. Το λέω και πάλι, δεν είναι κακή η διαφωνία ή η ανταλλαγή απόψεων, αρκεί βέβαια να υπάρχει γνώση και ευγένεια.

Τόσα χρόνια κληρικός έχω παρατηρήσει το εξής και το λέω ως διαπίστωση. Οι άνθρωποι που ασχολούνται με μανία με τέτοια θέματα δεν είναι χαρούμενοι, δεν σε αναπαύουν. Βλέπεις στο πρόσωπό τους ένα μίσος για το οτιδήποτε. Τους φταίνε όλοι και όλα. Παπάδες, δεσποτάδες, Σύνοδοι, και από το στόμα τους δεν θα ακούσεις καλή κουβέντα ούτε για τον γείτονα. Κάτι ακόμα που έχω παρατηρήσει είναι ότι σπάνια χαμογελούν και είναι ευχάριστοι. Έχουν ένα βλέμμα έτοιμο να σε κατασπαράξουν, αν πεις κάτι που είναι εκτός της κοσμοθεωρίας τους.

Για το πνευματικό επίπεδο και την πνευματική δίψα στις μέρες μας, αρκεί κανείς να κάνει μια μικρή έρευνα. Μια ανάρτηση με προφητείες θα έχει εκατοντάδες likes και κοινοποιήσεις, ενώ μια ανάρτηση για προσευχή π.χ. του Οσίου Ιωσήφ του Ησυχαστού θα έχει 10 likes και άντε 5 κοινοποιήσεις το πολύ. Δεν θέλουμε προσευχή, νηστεία και άσκηση. Αυτά μας απογοητεύουν. Θέλουμε τρόμο, φόβο και εύκολες λύσεις. Αυτό λέγεται πνευματική κατάντια.

Φτάνουμε στο σημείο να κλονίζεται και η πίστη για τη Σύνοδο και γενικά για το Σώμα της Εκκλησίας.

Πέθανε ο Πάπας Φραγκίσκος και το βρίσιμο που έφαγε είναι απίστευτο. Δεν σεβόμαστε ούτε τον νεκρό όποιος και να είναι είτε αιρετικός, είτε αλλόθρησκος, είτε άθεος. Δεν αμνηστεύουμε την αίρεση ή τις θεολογικές διαφορές, αλλά ως κεκοιμημένοι όλοι πάμε στη κρίση του Θεού. Ας αφήσουμε λοιπόν την κρίση στο Θεό και όχι στον εαυτό μας. Μας αρέσει να ακούμε ότι ο τάδε θα πάει στην κόλαση. Κάποιοι νιώθουν  ηδονή με κάτι τέτοιο.  Και από την άλλη βλέπουμε τον Άγιο Σιλουανό τον Αθωνίτη ο οποίος κάποια μέρα που περπατούσε έσπασε ένα κλαδί ενός δέντρου και έκλαιγε διότι θεωρούσε ότι ζημίωσε την κτίση.

Προσωπικά δεν με ενδιαφέρουν οι προφητείες, ούτε πότε θα έρθει το τέλος του κόσμου. Με ενδιαφέρει όταν θα έρθει το προσωπικό μου τέλος να είμαι έτοιμος να αντικρύσω τον Χριστό.

Υ.Γ. Όσους με βρίσετε και με απειλήσετε σας συγχωρώ και σας αγαπώ προκαταβολικά.

Ο Θεός μαζί μας

π. Σπυρίδων Σκουτής - euxh .gr

π. Σπυρίδων Σκουτής

Πληροφορίες του/της αρθρογράφου

Απόφοιτος ΕΙΕΚ Ριζαρείου Εκκλησιαστικής σχολής. Κληρικός Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Εφημέριος Ι.Ν. Αγίων Κωνσταντίνου & Ελένης Νοσοκομείου "ΕΛΠΙΣ".

Άλλα άρθρα του/της αρθρογράφου

• Τι γίνεται τελικά με το νόημα και το βίωμα της εορτής των Χριστουγέννων;
• Μια εσταυρωμένη γέννηση σε πορεία Αναστάσεως !
• Και οι άντρες κλαίνε και έχουν κατάθλιψη, στεναχωριούνται και κακοποιούνται.
• "Γνώρισόν μοι Κύριε": Στοιχεία Λειτουργικής Κατήχησης
• Γιατί τόσο μίσος στο διαδίκτυο;
• Load more articles from this author