Ας αφήσουμε τα παιδιά να πετάξουν σε ταξίδια που ονειρεύονται . . .

Πολλοί γονείς έχουν αγωνία σχετικά με τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών και συνεχώς αναζητούν απαντήσεις σε ερωτήματα.

Αρχικά δεν έχουμε απαντήσεις για όλα, τα παιδιά είναι ξεχωριστές προσωπικότητες και όχι ένας υπολογιστής στον οποίο θα βάλουμε εντολές.  Η βάση όμως όλης της γονεϊκής σχέσης έχει έναν κοινό παρανομαστή, την απλότητα, τη διάκριση και την αγάπη.

 Να κάνουμε διάλογο με τα παιδιά. Να μην χαθεί ο διάλογος και μέσα σε ένα πνεύμα αγάπης ο γονιός να ακούει περισσότερο και να μιλάει λιγότερο. Να υπάρχει μετοχή στη ζωή και στον κόσμο του παιδιού. Παίξε μαζί του, να μοιραστείς αγωνίες και δυσκολίες. Να γίνεις σκαλοπάτι στις δυσκολίες του και όχι γκρεμός για να χαθεί. Προσπάθησε όσο μπορείς να συντονιστείς στα βάθη της προσωπικότητάς του, αν όχι για να τον καταλάβεις πλήρως, έστω να νιώσει την παρουσία σου στο δικό του «είναι». Όχι συμβουλές και υποδείξεις με το δάχτυλο, αλλά διάλογο και προτάσεις ζωής για να περπατήσει νέους δρόμους. Ουσιαστική επικοινωνία όχι όμως σε ρηχά νερά αλλά κατάδυση σε βαθιά νοήματα. Μην προσπαθείς να μάθεις το παιδί, δεν θα τα καταφέρεις. Απλά άφησε να σου διηγηθεί για τον κόσμο του και να σου επιτρέψει βάλε ομορφιές πινελιές στην εικόνα για να γίνει ακόμα καλύτερη. Μην προσπαθήσεις να του επιβάλλεις τον Θεό. ΑΝ θέλει θα τον γνωρίσει μέσα από τον Θεό που του έχεις αποκαλύψει εσύ στην καθημερινότητά σου. Αν τα παιδιά σου δεν δουν τα σημάδια και τα στίγματα του Χριστού επάνω σου, μην περιμένεις πολλά. Έστω και μέσα από λάθη και αδυναμίες να βλέπουν ότι ο Θεός είναι ένας πατέρας μέσα από τον πατέρα μου και τη μάνα μου. Ένας Θεός αγάπης, αγκαλιάς και παραδείσου και όχι ένας Θεός δικαστής.

Καλός γονιός δεν είναι ο τέλειος γονιός, διότι τέτοιος δεν υπάρχει. Το παιδί βαθιά μέσα του το γνωρίζει αυτό διότι και το ίδιο έχει αδυναμίες. Μπορείς να γίνεις όμως ένας αυθεντικός γονιός, ένας άνθρωπος που θα συνειδητοποιεί τις αδυναμίες του και θα τις μεταμορφώνει σε δυνάμεις με τη χάρη του Θεού.

Μείνε κοντά στις επιλογές των παιδιών σου ακόμα κι αν δεν σου αρέσει ή αν δεν είναι αυτές που είχες φανταστεί. Άφησε το παιδί να υπάρχει για αυτό που είναι και απλά  μείνε δίπλα του. Ούτε μπροστά του, ούτε πίσω του. Εκεί πλάι με διάλογο, προσευχή και αγάπη και πάντα, όλα αυτά, μέσα από το βάπτισμα της διακρίσεως.

Άφησε το παιδί να ολοκληρώσει και να πραγματοποιήσει το δικό του όνειρο και όχι τη δική σου ματαιοδοξία. Να αφήσουμε τα παιδιά να πετάξουν σε ταξίδια που ονειρεύονται με τα δικά τους φτερά και τη δική τους ευθύνη. Η ζωή θα έχει λάθη, ρίσκα, αστοχίες. Ας τις κάνουμε λιγότερες και πάντα με τη βοήθεια και τη χάρη του Θεού.

π. Σπυρίδων Σκουτής  - euxh .gr

π. Σπυρίδων Σκουτής

Πληροφορίες του/της αρθρογράφου

Απόφοιτος ΕΙΕΚ Ριζαρείου Εκκλησιαστικής σχολής. Κληρικός Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Εφημέριος Ι.Ν. Αγίων Κωνσταντίνου & Ελένης Νοσοκομείου "ΕΛΠΙΣ".

Άλλα άρθρα του/της αρθρογράφου

• Τι γίνεται τελικά με το νόημα και το βίωμα της εορτής των Χριστουγέννων;
• Μια εσταυρωμένη γέννηση σε πορεία Αναστάσεως !
• Και οι άντρες κλαίνε και έχουν κατάθλιψη, στεναχωριούνται και κακοποιούνται.
• "Γνώρισόν μοι Κύριε": Στοιχεία Λειτουργικής Κατήχησης
• Γιατί τόσο μίσος στο διαδίκτυο;
• Load more articles from this author