Η πνευματική ζωή στο μικροσκόπιο.

Δεν μπορείς να αγαπήσεις αν δεν συγχωρέσεις μέσα σου ολοκληρωτικά τον άλλον.

Δεν μπορείς να προχωρήσεις πνευματικά όταν έχεις προσδοκίες και θεωρείς ότι φταίνε όλοι οι άλλοι εκτός από σένα. Δεν είναι δυνατόν να προσεύχεσαι, να νηστεύεις, να εξομολογείσαι και να κοινωνάς αλλά να μένεις ο ίδιος ή να γίνεσαι χειρότερος. Τότε έχεις μπλέξει στα δίκτυα της θρησκοληψίας και υποκρισίας. Ζούμε σε μια κοινωνία που οι μισοί κατηγορούν τους άλλους μισούς ότι φταίνε αλλά κανείς δεν αναλαμβάνει την ευθύνη. Likes σε ωραία γεροντικά άρθρα ή νουθεσίες Αγίων, ακούσματα στο youtube εκατοντάδων ομιλιών αλλά τελικά μένεις ο ίδιος και η ζωή σου γίνεται χειρότερη. Λες ότι ωραία τα λέει ο τάδε Άγιος αλλά δυστυχώς μένεις εκεί. Αδυνατείς να κυοφορήσεις τα πνευματικά προστάγματα στη ζωή σου και συνεχώς κατηγορείς τους πάντες και τα πάντα. Αμαρτία όμως για σένα είναι η κατάλυση της νηστείας με ένα σοκολατάκι και όχι ότι στη ζωή σου τα έχεις κάνει μαντάρα.

Άνθρωποι μιλούν  για μετάνοια αλλά δεν έχουν καν ξεκινήσει το ταξίδι έστω να αναγνωρίσουν την πνευματική τους κατάσταση. Η πνευματική συμπεριφορά του ανθρώπου του Χριστού είναι αυτή που αποκαλύπτεται πίσω από κλειστές πόρτες, μέσα σε σκοτάδια, μοναξιές, πληγές, πόνους και χαρές και όχι σε εξωτερικές και επιφανειακές συμπεριφορές όπου ο λύκος μπορεί να ντυθεί με ένδυμα προβάτου. Ο πνευματικός άνθρωπος αποκαλύπτεται ακόμα και πίσω από το πληκτρολόγιο. Αν νομίζεις ότι το να βρίζεις με τα δάχτυλα δεν είναι αμαρτία ή δεν τρέχει και τίποτα, τότε αδερφέ είσαι βαθιά νυχτωμένος. Αν ανοίξουμε το messenger, το viber και τα σχόλια κάποιων που θεωρούμε πνευματικούς ανθρώπους θα δούμε τέτοια κόλαση που ούτε ο διάβολος θα είχε φανταστεί.

Παρατηρώ ανθρώπους και ζευγάρια χρόνια τώρα που έχουν όπως λένε πνευματική ζωή αλλά η ζωή τους μόνο πνευματική δεν είναι. Αν δεν έχεις φίλους, αν δεν έχεις χαρά μέσα σου, αν περιμένεις από τους άλλους να σε θαυμάζουν, αν νομίζεις ότι εσύ είσαι ο τέλειος και όλοι οι άλλοι θα πάνε στην κόλαση, τότε για ποια πνευματική ζωή μιλάμε; Για ποια νηστεία, για ποιον Εκκλησιασμό ή Θεία Κοινωνία ; Για ποια προσωπική σχέση με τον Χριστό; Όλα σε ένα πλαίσιο φαντασιόπληκτης ερμήνευσης των πνευματικών πραγμάτων.

Ο άνθρωπος του Χριστού έχει και νιώθει χαρά, χαμόγελο, ευγένεια, τον αναζητούν όλοι και αναπαύονται κοντά του. Οι μέρες του είναι φωτεινές διότι αφήνει το Φως του Χριστού να κυριαρχεί στη ζωή του. Αν παραπονιέσαι, αν όλα σου φταίνε, αν στα σκοτάδια δεν ανάβεις φως και αν παντού ψάχνεις το λάθος τότε κάτι στραβό συμβαίνει μέσα σου.

Ο άνθρωπος του Χριστού, δεν είναι τέλειος. Είναι αδύναμος, είναι αμαρτωλός, αλλά παλεύει. Παλεύει τη σχέση με τον Χριστό και τον συνάνθρωπο. Χωρίς προσδοκίες, χωρίς κατηγορίες, με λάθη, με πάθη, με δυσκολίες αλλά με ελπίδα και συντονισμό της ζωής στη συχνότητα της ταπείνωσης, ώστε η μετάνοια να γίνει ο δρόμος για τη Βασιλεία των Ουρανών.

π. Σπυρίδων Σκουτής  - euxh .gr

π. Σπυρίδων Σκουτής

Πληροφορίες του/της αρθρογράφου

Απόφοιτος ΕΙΕΚ Ριζαρείου Εκκλησιαστικής σχολής. Κληρικός Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Εφημέριος Ι.Ν. Αγίων Κωνσταντίνου & Ελένης Νοσοκομείου "ΕΛΠΙΣ".

Άλλα άρθρα του/της αρθρογράφου

• Η πνευματική ζωή στο μικροσκόπιο.
• Για τη συζυγία ως πηγή της γονεϊκότητας θα μιλήσει κανείς ;
• Αναζητώντας το νόημα, βρίσκοντας τον Χριστό
• Πνευματικές διαπιστώσεις των ημερών μας. . .
• Ομιλία: "Ο παππούς και η γιαγιά μέσα στην οικογένεια" - π. Σπυρίδων Σκουτής
• Load more articles from this author