Τι είναι αυτό που κρατά μια οικογένεια ενωμένη και δυνατή μέσα στα χρόνια;
Τι βοηθά τους ανθρώπους που ζουν κάτω από την ίδια στέγη να παραμένουν αγαπημένοι, ακόμη κι όταν η καθημερινότητα και οι υποχρεώσεις τους κουράζουν;
Η απάντηση βρίσκεται συχνά σε μικρές πράξεις που έχουν μεγάλη αξία.
Στον χρόνο που αφιερώνουμε για να ακούσουμε το παιδί μας, αφήνοντας για λίγο ό,τι κάνουμε.
Σε μια αγκαλιά, σε μια καλή κουβέντα, στην συγγνώμη που ζητάμε όταν πληγώνουμε τον άνθρωπό μας, αλλά και στην συγγνώμη που είμαστε πρόθυμοι να δεχτούμε.
Μέσα στην οικογένεια συναντιούνται διαφορετικοί χαρακτήρες, ανάγκες και επιθυμίες.
Είναι φυσικό να υπάρχουν διαφωνίες.
Εκεί δοκιμάζεται η αγάπη: στην προσπάθεια να καταλάβουμε τι αισθάνεται ο άλλος, να συζητήσουμε χωρίς να τον μειώνουμε και να αναγνωρίσουμε το δικό μας λάθος.
Μερικές φορές χρειάζεται να αφήσουμε στην άκρη την ανάγκη να έχουμε εμείς πάντα δίκιο. Άλλωστε, τα παιδιά μαθαίνουν πολλά από τον τρόπο που οι μεγάλοι συμπεριφέρονται μεταξύ τους.
Ο Απόστολος Παύλος μας υπενθυμίζει σε όλους μας, ότι: «ἐπὶ πᾶσιν δὲ τούτοις τὴν ἀγάπην, ἥτις ἐστιν σύνδεσμος τῆς τελειότητος» (Κολ. 3,14).
Δηλαδή, πάνω από όλα αυτά, να έχετε μεταξύ σας, την αγάπη, που αποτελεί τον σύνδεσμο της τελειότητας.
Αυτή η αγάπη αποκτά περιεχόμενο όταν γίνεται καθημερινή φροντίδα και ειλικρινής διάθεση να ξαναπλησιάσουμε ο ένας τον άλλον.
Πόσο περισσότερο δυναμώνει όταν δίνουμε στον Χριστό θέση μέσα στο σπίτι μας!
Η κοινή προσευχή, η προσευχή των γονέων για τα παιδιά, αλλά και για τον σύντροφο μας, η συμμετοχή στην Θεία Λειτουργία και στην Θεία Κοινωνία μάς βοηθούν να κάνουμε την πίστη πράξη στις καθημερινές μας σχέσεις.
Να μαθαίνουμε από τον Χριστό να συγχωρούμε με αγάπη, να ενδιαφερόμαστε έμπρακτα και να αντιμετωπίζουμε τις αδυναμίες των άλλων με κατανόηση, έχοντας ως σκοπό την αποκατάσταση της σχέσης μας και όχι την προσωπική μας δικαίωση.
Ακόμη κι όταν η οικογένεια περνά δύσκολη περίοδο, μια ειλικρινής συζήτηση μπορεί να γίνει αρχή συμφιλίωσης.
Όταν οι αποστάσεις είναι μεγάλες, χρειάζονται χρόνος, σεβασμός, σταθερή προσπάθεια και πολλή προσευχή.
Ας αρχίσουμε σήμερα από κάτι απλό: λίγο περισσότερο χρόνο για τους δικούς μας και μια προσευχή για τον καθένα τους.
Έτσι, με τον Χριστό στο κέντρο της ζωής μας, η οικογένεια αποκτά βαθιές ρίζες και βρίσκει δύναμη να προχωρεί ενωμένη.
Thank you for rating this article.
