Διάκριση και Σταυρός . . .

Η μεγαλύτερη αρετή είναι η διάκριση. Η διάκριση είναι η ρίζα όλων των αρετών για να μπορέσουν να καρποφορήσουν.

Αν δεν έχεις διάκριση δεν έχεις τίποτα. Ακόμα και η αγάπη χωρίς διάκριση μπορεί να σκοτώσει, όπως και η νηστεία χωρίς διάκριση μπορεί να καταντήσει μια δαιμονική υπερηφάνεια. Πολλοί Χριστιανοί στις μέρες μας μιλάνε για κανόνες, για πνευματικά θέματα ύψιστης θεολογίας αλλά δυστυχώς το χάνουν όλο αυτό στην καθημερινή αποκάλυψη της πνευματικότητάς τους.

Λέμε ένα εκατομμύριο θεωρίες για το πώς θα μπορέσει να βγει κάποιος από τη θάλασσα ενώ πνίγεται, αλλά όταν έρθει η ώρα κανείς δεν πέφτει στο νερό. Κάθεται έξω με το πηδάλιο, ενώ ο άλλος φωνάζει, και του λέει τι να κάνει, μάλιστα με ύφος υπεροπτικό: «Εγώ δεν θα πνιγώ, εσύ ας πρόσεχες. Και που κάθομαι και σου λέω πως θα σωθείς και πολύ σου είναι».

«Τη θεωρία πολλοί αγάπησαν την πράξη ουδείς». Οι περισσότεροι αυτές τις μέρες μετά την εορτή του Σταυρού, αλλά και αύριο που λέμε το Ευαγγέλιο μετά την ύψωση θα πούνε με στόμφο ότι πρέπει να κουβαλήσουμε τον Σταυρό μας ενώ οι ίδιοι δεν έχουν κουβαλήσει ούτε οδοντογλυφίδα. Γιατί αυτό; Πολύ απλά διότι η πνευματική εργασία τους εξαντλείται σε κάποια μηνύματα στο viber και σε κάποιες πνευματικές δημοσιεύσεις στο tik-tok και στο facebook απλά για κάποια likes.

Δεν είναι εύκολο να κουβαλήσεις τον Σταυρό. Δεν είναι απλό, δεν είναι μια κουβέντα, μια πρόταση. Υπάρχουν άνθρωποι που κουβαλάνε Σταυρούς και δεν το ξέρει κανείς. Που υπομένουν, με αγάπη προσευχή και καρτερία. Δεν παραπονιούνται, απλά στέκουν, προσεύχονται και τα αφήνουν όλα στον Θεό. Δεν είναι εύκολη η άρση του Σταυρού, δεν είναι εύκολο να ακολουθήσεις τον Χριστό. Υπάρχουν και πολλοί και μιλούν για τον Σταυρό αλλά καθημερινά σταυρώνουν άλλους.

Ο Κύριος σε αυτό το κάλεσμα ελευθερίας «Όστις θέλει», μας καλεί να τον ακολουθήσουμε όπως είμαστε, σε όποια κατάσταση και αν βρισκόμαστε, με ό,τι έχει απομείνει. Σου λέει: «Έλα παιδί μου όπως είσαι, γνωρίζω τον δρόμο διότι εγώ είμαι η αλήθεια και η ζωή. Ακολούθησε με και τα πάντα θα αλλάξουν στη διαδρομή».

Σου λέει να απαρνηθείς τα πάντα. Δεν είναι εύκολο. Τουλάχιστον ακολούθησέ Τον. Σιγά-σιγά θα αφήνεις πράγματα στον δρόμο και ίσως βρεις το κουράγιο να ανέβεις στον Σταυρό. Ακόμα και αν δεν μπορέσεις να ανέβεις ολόκληρος ανέβασε ένα κομμάτι, τα υπόλοιπα θα τα αναλάβει ο Χριστός.

Πόσους μικρούς Σταυρούς αρνούμαστε;

Πόσες μικρές καθημερινές προκλήσεις έρχονται για να δείξουμε την αγάπη μας, την υπομονή μας, τη συγχώρεσή μας αλλά εμείς γυρνάμε το κεφάλι;

Το απόσταγμα στο Ευαγγέλιο μετά την ύψωση είναι το εξής: Να καταλάβεις ποιος είσαι εσύ, ποιος είναι ο Χριστός και ποιος είναι ο Σταυρός. Μετά, τι σε ωφελεί μέσα στην καθημερινότητά σου. Εκεί παίρνεις αποφάσεις. Το θέμα είναι να μην πετάξεις τον Σταυρό. Έστω και αν δεν μπορείς να ανέβεις, στάσου μπροστά και πες: «Κύριε, δεν μπορώ, δυσκολεύομαι. Δεν θεωρώ τον εαυτό μου άξιο», τη συνέχεια θα την αναλάβει Εκείνος.

Γι’ αυτό και η πρόσκληση:  «Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν», έχει τεράστια πνευματική σημασία. Αν θελήσεις πραγματικά να Τον ακολουθήσεις, να Τον εμπιστευτείς και να βαδίσεις στα δικά Του τα χνάρια, τότε και Σταυρό μπορείς να κουβαλήσεις και τον παλαιό σου εαυτό να αρνηθείς και ακόμα Άγιος να γίνεις.

Προσπάθησε να ακολουθήσεις ακόμα και με ένα μικρό κομματάκι της ζωή σου και της καρδιάς σου τον Χριστό. Αρκεί αυτό… κάτι μικρό, κάτι λίγο, κάτι ελάχιστο….και έχει ο Θεός.

π.Σπυρίδων Σκουτής – euxh .gr

π. Σπυρίδων Σκουτής

Πληροφορίες του/της αρθρογράφου

Απόφοιτος ΕΙΕΚ Ριζαρείου Εκκλησιαστικής σχολής. Κληρικός Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Εφημέριος Ι.Ν. Αγίων Κωνσταντίνου & Ελένης Νοσοκομείου "ΕΛΠΙΣ".

Άλλα άρθρα του/της αρθρογράφου

• Διάκριση και Σταυρός . . .
• Θέλουμε να λύσουμε τα προβλήματά μας, τον Χριστό όμως Τον θέλουμε;
• Delivery ονομάτων! Για κάποιους η ευλογία πάει με την ποσότητα!
• Δυσκολεύομαι να νηστέψω τον Δεκαπενταύγουστο…
• Αν δεν μιλάω με κάποιον, μπορώ να Κοινωνήσω ;
• Load more articles from this author