Της Θεοτόκου η κοίμηση ­- Καλοκαιριού το Πάσχα.  

 1)  Παράδοξο και μέγα

 

πώς κείτεται νεκρή

 

η μάνα που εγέννησε

 

την ίδια τη Ζωή.

 

 

 

2)  Ο αρχάγγελος μηνώντας Της

 

το τέλος πως θα  ’ρθεί

 

κι αφού τα πάντα ετοίμασε

 

με ακρίβεια πολλή,

 

 

 

3)  πλάγιασε στου δώματος

 

την κλίνη, γαληνή·

 

να τελειώσει, ήσυχα

 

μες στην προσευχή.

 

 

4)  Απόστολοι, απ’ τα πέρατα

 

σε  σύννεφα γοργά

 

που φτάνουν , εσπευσμένα

 

θρηνούνε, γοερά.

 

 

 

5)  Φτάνει κι ο Διονύσιος

 

ο Αρεοπαγίτης

 

της Παναγιάς, αγαπητός

 

ως να ’ταν συγγενής Της.

 

 

 

6)  Κλαίουν στην απώλεια

 

της μάνας της καλής

 

ορφανεμένοι μνήσκοντες

 

της θείας  Της στοργής.

 

 

 

7)  Κηδεύουνε την Πάναγνη

 

κι ως πρέπει Την τιμούν

 

κι ανθρώπινα, θλιβόμενοι

 

όλοι Την πενθούν.

 

 

 

8)  Στερνό, το κατευόδιο

 

κι ο νους δεν το χωρεί

 

αυτό που ήδη γίνεται

 

και ό,τι θα συμβεί!

 

 

 

 

 

9)  Γεθσημανή, ο τόπος

 

του μνήματος, μικρός

 

στη μνήμη των αιώνων

 

του τάφου Της, γνωστός,

 

 

 

10)  το σώμα Της φυλάσσει

 

μακριά απ’ τη φθορά

 

καθώς, κι αυτό, το χώμα

 

Τη σκέπει ευλαβικά.

 

 

 

11)  Για λίγες, μόνο, μέρες

 

μένοντας νεκρό

 

μεθίσταται, κατόπιν

 

στο θαύμα, το καινό.

 

 

 

12)  Μακάριος γενόμενος

 

και πάλι ο Θωμάς

 

τη ζώνη Της λαμβάνει

 

ενθύμιον, χαράς.

 

 

 

13)  Πρωτόφαντο, πώς δέχτηκε

 

η Παρθένος, τη θανή

 

που, στο άκουσμά της, σκίρτησε

 

από χαρά πολλή!

  

 

14)  Πριν παραδώσει, μόνο

 

το πνεύμα στον Υιό

 

η ταπεινή ψυχή Της

 

βάνει λογισμό,

 

 

 

15)  τα φοβερά τελώνια

 

που πρέπει να περάσει·

 

μα, ο Γιός Της δεν αφήνει

 

αυτό, να Την ταράξει!

 

 

 

16)  Ο Ίδιος κατεβαίνει

 

από τον ουρανό

 

και Την παραλαμβάνει

 

με μέγα σεβασμό.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

17)  Με συνοδεία αγγέλων

 

στα ουράνια ν’ανεβεί

 

και να Τη μακαρίζουν

 

του κόσμου οι λαοί.

 

 

 

18)  Στα ύψη, οι αρχάγγελοι

 

 Την προϋπαντούν

 

και μελωδούν τα τάγματα

 

και όπως Τη θωρούν,

 

 

 

19)  με δέος, προσκυνούνε

 

Θρόνοι, Χερουβείμ

 

Δυνάμεις, Εξουσίες

 

Αρχές και Σεραφείμ.

 

 

 

20)  Ταξίαρχος, ο μέγας

 

τα μεγαλεία υμνεί

 

και έκθαμβος Της λέει

 

στη δόξα, την τρανή:

 

 

 

21) «Παντάνασσα, Κυρία

 

και Μήτηρ του Θεού,

 

Κεχαριτωμένη,

 

ο Κύριος μετά Σου·

 

δια Σου, το μέγα έλεος

 

 στον κόσμο θα παρέχει

 

και ξέχωρα, η χάρις Σου

 

κάθε πιστό θα σκέπει».

 

 

 

22)  Τιμιωτέρα πάντων

 

κι αγγέλων χαρμονή

 

και Πλατυτέρα Ουρανών

 

ως έγινε η Σεμνή,

 

 

 

23)  χαρά, κι εμείς, κοσμούμενοι

 

από  τη δόξα Αυτής,

 

την κοίμηση δοξάζουμε

 

κι εδώ, οι γηγενείς.

 

 

 

24)  Της Παναγιάς, να γίνεται

 

παντού, λαμπρή γιορτή

 

και Πάσχα του καλοκαιριού

 

να ζούμε οι χριστιανοί.

 

 

Thank you for rating this article.