Υπάρχει μια αγάπη που δίνει στον άνθρωπο την δύναμη να συνεχίζει, ακόμη κι όταν δοκιμάζεται βαθιά.
Αυτή την αγάπη συναντούμε στην ζωή του Αγίου Νεκταρίου μας: μια καρδιά ολοκληρωτικά δοσμένη στον Χριστό.
Ο Άγιος Νεκτάριος γνώρισε τον φθόνο, την συκοφαντία και την αδικία.
Άνθρωποι από το εκκλησιαστικό του περιβάλλον συνέβαλαν στην απομάκρυνσή του από την Αίγυπτο.
Εκείνος όμως συνέχισε την ιερατική του διακονία, πρώτα ως ιεροκήρυκας και έπειτα ως διευθυντής της Ριζαρείου Σχολής.
Δεν άφησε την ανθρώπινη αδικία να τον απομακρύνει από την αγάπη του για τον Χριστό.
Αξίζει να κρατήσουμε στην καρδιά μας, ότι στην ζωή του Αγίου Νεκταρίου, υπήρξαν όσοι τον πλήγωσαν, αλλά υπήρξαν και εκείνοι που αναγνώρισαν την αγάπη και την προσφορά του και συμπορεύθηκαν μαζί του.
Σκέφτομαι ίσως, πόσο μας αφορά και εμάς όλο αυτό.
Όταν μας πληγώνει κάποιος που εμπιστευθήκαμε, ιδίως μέσα στην Εκκλησία, ο πόνος γίνεται ακόμη μεγαλύτερος.
Τα σφάλματα των ανθρώπων, ακόμη και αυτών που κινούνται μέσα στον χώρο της Εκκλησίας, δεν είναι το μέτρο της αγάπης του Θεού σε εμάς.
Ο Χριστός παραμένει το σταθερό σημείο αναφοράς μας στην καθημερινή μας ζωή, ειδικά όταν αυτή δοκιμάζεται.
Η εμπιστοσύνη μας σε Εκείνον δεν απαιτεί και δεν ζητάει, να ονομάζουμε την αδικία δίκαιο, ούτε να αρνούμαστε και να εθελοτυφλούμε στον πόνο μας.
Μας δίνει, όμως, έναν λόγο να μην χάσουμε την αγάπη μας, μέσα στην ύπαρξη μας.
Ο Άγιος Νεκτάριος αγαπούσε βαθιά και αληθινά την Παναγία μας.
Την επικαλούνταν, με τους γνωστούς στους περισσότερους από εμάς, στίχους στις προσευχές του και την ύμνησε με τα υπέροχα αυτά λόγια αληθινής αγάπης στην Παναγία μας: «Ἁγνὴ Παρθένε Δέσποινα, ἄχραντε Θεοτόκε».
Υπήρξε επίσης πολυγραφέστατος θεολόγος. Ανάμεσα στα έργα του βρίσκουμε μελέτες για την μετάνοια, την εξομολόγηση και την Θεία Ευχαριστία.
Η αγάπη του για τον Χριστό μας, συνδεόταν με την φροντίδα και το αληθινό ενδιαφέρον του, για την πνευματική αλλά και την καθημερινή ζωή των ανθρώπων γύρω του.
Αυτό το παράδειγμα μάς καλεί να δώσουμε και εμείς, περισσότερο χώρο στον Χριστό στην καθημερινότητά μας: με την προσευχή μας, την συγχώρηση και την διακριτική διόρθωση, την μετάνοια, την εξομολόγηση και την συμμετοχή μας στην Θεία Λατρεία, με κατάλληλη προετοιμασία για τη Θεία Κοινωνία.
Και όταν οι σχέσεις μας δοκιμάζονται, ας κρατούμε την ελπίδα μας στον Χριστό, ώστε η καρδιά μας να εξακολουθεί να αγαπά.
Ο Άγιος Νεκτάριος, κοντά σε όλες και σε όλους μας να είναι!
Thank you for rating this article.
