Παρατηρώ ότι αυτές τις μέρες έχει βγει ο «κάθε καρυδιάς καρύδι», ιδιαίτερα Influencers και κάποιοι life couch για να μιλήσουν ιδιαίτερα στα παιδιά. Βασικά τα τετριμμένα για κανένα like.
Μην έχεις άγχος παιδί μου, δεν εξαρτώνται όλα από τους βαθμούς, μην γίνεις χάλια αν αποτύχεις κλπ. Σαν να κλαίει κάποιος για κάτι που υποφέρει και εσύ να του λες: «Μην στεναχωριέσαι»! Έλα ρε φίλε, δεν το ήξερε! Εσένα περίμενε να του το πεις. Μιλάμε για τον καρπό του δέντρου και όχι για τη ρίζα. Και οι πανελλήνιες να καταργηθούν, και να παίρνουμε όλοι 10.000€ και όλα να είναι δωρεάν πάλι τα ίδια χάλια θα είμαστε.
Ποια είναι η ελπίδα ρε φίλε όταν ο τάφος είναι μπροστά; Όταν η αρρώστια μου καίει το σώμα και τη ψυχή; Όταν η αποτυχία μου διαλύει τη ζωή; Έχεις να μου πεις κάτι; Αγαπητέ influencer; Ε;
Οι ρίζα του προβλήματος είναι οι γονείς και γενικά η παιδεία. Αλλά για να είμαι πιο συγκεκριμένος όσον αφορά τη γονεϊκότητα, o πυρήνας έχει να κάνει με τη συζυγία. Όσο πάσχει η συζυγία τόσο θα πάσχει η γονεϊκότητα και η διαπαιδαγώγηση των παιδιών.
Κανείς δεν μιλάει για τους γονείς. Ελάχιστοι αναφέρουν κάτι. Η ελληνική οικογένεια και βασικά η συζυγία πάσχει βαθιά σε μεγάλο βαθμό.
Τα περισσότερα ζευγάρια δυστυχώς είναι στον κόσμο τους. Όποιος είναι εκπαιδευτικός καταλαβαίνει πολύ καλά τι λέω. Οι περισσότεροι δεν ξέρουν γιατί παντρεύονται και γιατί κάνουν παιδιά. Υπάρχουν βέβαια και αυτοί οι γονείς που αγωνίζονται, αλλά είναι ελάχιστοι. Πώς να πεις στο παιδί να μην αγγχώνεται όταν το άγχος έχει κυοφορηθεί από τους γονείς και έχει εισαχθεί στο παιδί βιαίως σαν ναρκωτικό; Όταν ο γονιός ο ίδιος έχει ένα εκατομμύριο ψυχολογικά θέματα που αρνείται να τα δει μέσα του, πώς περιμένουμε να τα δει στο παιδί του; Λυπάμαι αλλά πολλοί γονείς ενδιαφέρονται να περάσουν τα παιδιά τους στις εξετάσεις όχι για να χαρούν τα ίδια τις επιλογές τους, αλλά για να κοκορεύονται οι ίδιοι στον περίγυρό τους.
Θέλετε ένα πείραμα; Ας πει το παιδί που πάει να δώσει πανελλήνιες για δικηγόρος ή γιατρός ότι το μετάνιωσε και θέλει να γίνει υδραυλικός ή ηθοποιός. Ο γονιός θα καταρρεύσει. Θα καταρρεύσουν οι προσδοκίες. Αυτό αγαπά ο γονιός από το παιδί. Την εικόνα που θα του κτίσει το παιδί του για την κοινωνία. Αυτό που δεν κατάφερε ο ίδιος, έφερε ένα παιδί στον κόσμο για να το κάνει πραγματικότητα. Το παιδί γίνεται θύμα των φαντασιώσεων και των επιθυμιών του. Αυτό συμβαίνει και σε εμάς. Έρχεται ο γονέας να μας μιλήσει με υφάκι 1000 καρδιναλίων, με τη φράση: «Εγώ πάτερ μου έκανα 3 παιδιά, τα σπούδασα γιατρούς και τα καλοπάντρεψα». Δεν μας ενδιαφέρει!!! Αν δεν έδωσες Χριστό στα παιδιά σου έκανες απλά μια τρύπα στο νερό. Καλά έκανες και τα σπούδασες και τα πάντρεψες αλλά λυπάμαι, όλο αυτό δεν λέει απολύτως τίποτα.
Πόσα παιδιά βρήκαν τους γονείς απέναντι επειδή οι επιλογές τους ήταν αντίθετες στις επιθυμίες και προσδοκίες των γονιών. Ρωτήστε για παράδειγμα όσους έγιναν μοναχοί ή μοναχές. Ιδιαίτερα εκεί!!! Διότι το «ροζ συννεφάκι» γάμος, και εγγονάκι με το όνομά τους δεν θα παίξει. Οπότε; Αντίδραση, μούτρα και πόλεμος στα παιδιά!
Μετά η πίεση θα κορυφωθεί: «Θα σου πούμε ποιον θα παντρευτείς ή θα κατεβάσουμε μούτρα αν δεν μας αρέσει, όπως και θα στεναχωρηθούμε αν δεν δώσεις στο παιδί σου και εγγόνι μας το όνομά μας.»
Όλα για το φαίνεσθαι. Για το τι θα πει ο κόσμος, για την κοινωνία, για την εικόνα μας.
Αγαπητοί γονείς,
Φτιάξε πρώτα τη συζυγία. Ξεκινήστε από εκεί. Να δουλεύετε πνευματικά τη συζυγία σας. Να είναι η βάση όλων. Μακριά από παιδοκεντρικότητες. Η συζυγία είναι το Α και το Ω μετά τον Χριστό πάντα και μετά τη συζυγία τα παιδιά.
ΜΕΤΑ !
Σταμάτα να καμαρώνεις για το παιδί σου λες και είσαι ο manager κι εκείνο κάποιο προϊόν.
Προσπάθησε να κολυμπήσεις στην καρδιά του χωρίς να μολύνεις τα νερά.
Να απαγκιστρωθείς από το παιδί σου και από την κτητική αγάπη που έχεις γι’ αυτό. Απελευθερώσου! Ήρθε η ώρα!
Μην μπείτε ποτέ μπροστά στα παιδιά σας. Σταθείτε πλάι τους, σαν συνοδοιπόροι. Μπροστά είναι Άλλος. Είναι Αυτός που είπε: ««Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν, καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι» (Μάρκ. η΄ 34)».
Μην προσπαθήσετε να ζήσετε μέσα από τα παιδιά σας. Μην βλέπετε στα παιδιά σας τη δική σας απωθημένη, σπασμένη εικόνα που θέλετε το παιδί να αναστήσει. Ξεχάστε το! Το παιδί σας δεν σας ανήκει. Να του μάθετε πώς να ανοίγει τα φτερά του. Το πού θα πάει και το τι θα κάνει θα το συνοδεύει η προσευχή σας και το παράδειγμά σας.
Μετά, διάλογος με τα παιδιά. Διάλογος για να ανοίξουν τα φτερά τους και να παιδαγωγηθεί η ελευθερία τους. Να τελειώνετε τον διάλογο με την εξής φράση «Ευτυχία παιδί μου για μένα δεν είναι να κάνεις ότι θέλω εγώ αλλά ότι κάνει εσένα χαρούμενο και ευτυχισμένο».
Παράδειγμα μέσα στο σπίτι και στα καθημερινά. Όταν εσύ ενώ είσαι γονιός τσακώνεσαι σαν το κοκόρι με τον/τη συζυγό σου, όταν είσαι κολλημένος στο κινητό σου, όταν λες συνεχώς ότι δεν έχεις χρόνο, όταν σου μιλάει το παιδί σου και κοιτάς αλλού… Τι περιμένεις να γίνει ;
Γενικά καλό είναι η οικογένεια εκτός από πνευματικό να έχετε και κάποιον ειδικό ψυχικής υγείας ιδιαίτερα για τα παιδιά.
Προσευχή, παράδειγμα και Ιερά Μυστήρια. Όχι με τη θρησκευτική έννοια και τη μάσκα του θρησκευόμενου: « Για να μην πάθουμε κανένα καρκίνο εμείς και τα παιδιά μας.» Να γίνει ο Χριστός η ζωή σας «η οδός η αλήθεια και η ζωή» "Εγώ ειμί η οδός και η αλήθεια και η ζωή" (Ιωαν. ιδ' 6).
Ζητάς από τους Αγίους να προστατεύουν το παιδί σου ενώ εσύ μέσα στο σπίτι και στη ζωή του μπορεί να είσαι ένας Πιλάτος ή ένας Ιούδας. Σκέψου λίγο…
Δεν είναι θέμα τα λεφτά, δεν είναι θέμα οι δουλειές, οι μισθοί, η ποιότητα ζωής. Δεν είναι τα υλικά αγαθά και οι πανελλήνιες.
Είναι η σπασμένη πυξίδα, είναι έλλειψη προσανατολισμού και νοήματος ζωής.
Αντί η ζωή μας να παίρνει οξυγόνο από τον ήλιο της δικαιοσύνης Χριστό, στρέψαμε τη ζωή μας στα σκοτάδια και τα υπόγεια.
Σήκω γονέα! Χάνεις το παιδί σου!
Σήκω! Αναστήσου! Πάρε θάρρος! Και έχει ο Θεός…
π. Σπυρίδων Σκουτής – euxh .gr
Thank you for rating this article.
