Άλλο εξομολόγηση και άλλο συζήτηση. . .

Και λίγα λόγια για τη συμπεριφορά μας προς τον πνευματικό. 

Παρατηρούμε ότι πολλοί πιστοί μπερδεύονται σε θέματα σχετικά με την πνευματική ζωή και περισσότερο με το Μυστήριο της Ιεράς εξομολογήσεως. Θα αναφέρω κάποια σημεία και τι κάνουμε σε συγκεκριμένες περιπτώσεις .

Η εξομολόγηση κανονικά δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 10 λεπτά, μιλάμε για μυστήριο και επικεντρωνόμαστε στο νόημα του μυστηρίου. Ο εξομολόγος είναι σαν τον προσωπικό γιατρό αλλά σε πνευματικό επίπεδο. Μια ιατρική επίσκεψη διαρκεί λίγο και μιλάμε αποκλειστικά για το νόσημα ή το τραύμα που μας απασχολεί. Με τον ίδιο λοιπόν τρόπο θα λειτουργήσουμε και στην εξομολόγηση.

Καλό είναι η εξομολόγηση να γίνεται στην αρχή της περιόδου νηστείας και φυσικά όταν έχουμε κάποια πτώση. Κάθε φορά θα πάμε στο μυστήριο με μετάνοια, γι’ αυτό λέγεται μυστήριο μετανοίας και εξομολογήσεως. Το λέω αυτό για εκείνους που πάνε για εξομολόγηση Μ. Τετάρτη για να κοινωνήσουν Μ. Σάββατο ή για κάποιους που πάνε 14 Αυγούστου για να κοινωνήσουν την επομένη και μάλιστα θέλουν ευχή χωρίς να πούνε τίποτα! Λένε πολλοί πατέρες και γέροντες ότι καλό είναι να πηγαίνουμε πριν τις μεγάλες νηστείες αν έχουμε μαζέψει κάποια πράγματα και πτώσεις ώστε να προετοιμαστούμε καλύτερα στον αγώνα μας.

Στην εξομολόγηση φυσικά αναφέρουμε αμαρτίες/αστοχίες που κάνουμε εμείς και όχι οι άλλοι. Ούτε κουτσομπολιά, ούτε ιστοριούλες, ούτε όνειρα ζωής, ούτε προβληματισμούς, ούτε ιατρικές συμβουλές, ούτε τίποτα άλλο. Στην ουσία η εξομολόγηση είναι χειρουργείο-ιατρική πράξη, δεν κάνουμε χαβαλέ, ούτε λέμε τις ιστορίες της ζωής μας. Υπάρχουν πιστοί οι οποίοι πηγαίνουν και μάλιστα συχνά στην εξομολόγηση, λέγοντας την ιστορία της ζωής τους, και νομίζουν ότι εξομολογήθηκαν ή αναφέρουν άσχετα πράγματα που δεν αφορούν το μυστήριο λες και ο Παπάς είναι παντογνώστης ή είναι ταυτόχρονα γιατρός, μηχανικός αυτοκινήτων, νομικός κλπ.

Αν θέλουμε να συζητήσουμε κάτι με τον πνευματικό μας ή με κάποιον ιερέα μπορούμε να συνεννοηθούμε και να κλείσουμε ένα ραντεβού. Άλλο αυτό όμως και άλλο η εξομολόγηση. Ακούω συχνά ανθρώπους να λένε ότι πάνε κάθε βδομάδα για εξομολόγηση για 2 ώρες!! Αυτό δεν είναι εξομολόγηση, απλά θέλει ο άλλος να κουβεντιάσει και να πει κάποια πράγματα και ο παπάς να του διαβάσει μια ευχή και νομίζει ότι κάτι έγινε. Για να μην μιλήσουμε για εκείνους που δεν προσπαθούν να ωριμάσουν και θέλουν συνέχεια να παίρνουν ευλογία για το οτιδήποτε. «Να πάρω εκείνο το αμάξι;», «Να μετακομίσω; Να αλλάξω σπίτι, να πάρω το τάδε δάνειο κλπ;» και όλα αυτά στην εξομολόγηση!! Καμία σχέση με την πραγματικότητα!

Από την άλλη, κάποιοι έχουν και ανάρμοστη συμπεριφορά προς τον πνευματικό. Μερικοί νομίζουν ότι επειδή εξομολογούνται και έχουν πνευματικό, αυτό σημαίνει ότι έχουν και ένα τζίνι κάθε δευτερόλεπτο διαθέσιμο δίπλα τους. Αμέτρητα μηνύματα στο viber σε καθημερινό επίπεδο ή τηλεφωνικές κλήσεις για ανόητα πράγματα: «Αχ! Πάτερ δεν είμαι καλά, θέλω να μου διαβάζετε τη βασκανία συνέχεια μέσα στην ημέρα διότι με ζηλεύουν στη δουλειά», «Πάτερ, διαβάστε μια ευχή στον άντρα μου διότι δεν θέλει γούτσου γούτσου!», «Πάτερ είμαι σε δίλλημα γιατί δεν ξέρω τι μάρκα μίξερ να πάρω, διαβάστε μου μια ευχή να καθαρίσει το μυαλό μου». Φανταστείτε έναν ιερέα, ιδιαίτερα οικογενειάρχη να εξομολογεί 50 ή 100 ανθρώπους και να έχει τέτοια αντιμετώπιση στην καθημερινότητά του! Θα τρελαθεί! Δεν λέμε για κάτι αποκλειστικά πνευματικό και ιδιαίτερο όπως : «Πάτερ αύριο θα μπω για μια εγχείρηση, αν μπορείτε να κάνετε μια προσευχή για μένα». Άλλο αυτό και άλλο το άλλο.

Για να μην σχολιάσω αυτούς που είναι στον κόσμο και λένε ότι έχουν γέροντα, μιλάνε κάθε δεκάλεπτο μαζί του και ζητάνε ευλογίες για το οτιδήποτε. Ό,τι να ’ναι!

Εν κατακλείδι. Το μυστήριο της Ιεράς εξομολογήσεως είναι σύντομο, δεν επαναλαμβάνουμε τα ίδια και τα ίδια εκτός αν έχουμε κάποια πτώση. Αναφέρουμε προσωπικές αμαρτίες και όχι άλλων και φυσικά δεν χρειάζεται κάθε βδομάδα. Πριν τις μεγάλες νηστείες ή αν προκύψουν πτώσεις και αυτό αν χρειαστεί. Δηλαδή αν κάποιος από τα Χριστούγεννα μέχρι το Πάσχα δεν έχει κάποια πτώση ΔΕΝ χρειάζεται να πάει για εξομολόγηση. Πολλοί πχ πάνε ενοχικά και λένε το εξής : «Τα ίδια πάτερ τα κλασσικά, άντε διάβασε μου μια ευχή για να κοινωνήσω». Απλά για να πούμε πχ ότι εξομολογήθηκαν το Πάσχα και δεν πήγαν χωρίς εξομολόγηση στο Άγιο Ποτήριο.

Πάντως για να λέμε την αλήθεια από όσους εξομολογούνται, το μεγαλύτερο ποσοστό των λεχθέντων είναι κουτσομπολιά, προβληματισμοί, δικαιολογίες και ιστορίες παρά μετάνοια από την αμαρτία.

Συζήτηση, κουβέντα, γνώμες, διάλογο μπορούμε να κάνουμε ΕΚΤΟΣ μυστηρίου. Ας τα διαχωρίσουμε σας παρακαλώ, αλλιώς πάμε σε άλλα μονοπάτια.

Καλή μετάνοια και ο Θεός μαζί μας. . .

π. Σπυρίδων Σκουτής  - euxh .gr

π. Σπυρίδων Σκουτής

Πληροφορίες του/της αρθρογράφου

Απόφοιτος ΕΙΕΚ Ριζαρείου Εκκλησιαστικής σχολής. Κληρικός Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Εφημέριος Ι.Ν. Αγίων Κωνσταντίνου & Ελένης Νοσοκομείου "ΕΛΠΙΣ".

Άλλα άρθρα του/της αρθρογράφου

• Στο ίδιο έργο θεατές . . .
• Μια παράξενη βροχή απο ... μαγικά γυαλιά
• 40 μέρες ερωτικές, ευλογημένες, Σταυρωμένες και Αναστάσιμες . . .
• Άλλο εξομολόγηση και άλλο συζήτηση. . .
• Τι γίνεται τελικά με το νόημα και το βίωμα της εορτής των Χριστουγέννων;
• Load more articles from this author