Πόσες φορές έχουμε ακούσει αυτή τη φράση; Ίσως την έχουμε πει κι εμείς. Χωρίς κακή πρόθεση, σχεδόν αυθόρμητα, επειδή έτσι τη μάθαμε από μικροί. Μια συνήθεια που πέρασε από γενιά σε γενιά και έγινε τόσο οικεία, ώστε να μη σκεφτόμαστε τι ακριβώς κάνουμε: δηλαδή φτύνουμε έναν άνθρωπο που αγαπάμε, πιστεύοντας ότι έτσι τον προστατεύουμε από τη βασκανία.
Εκεί υπάρχει πράγματι το φτύσιμο. Αξίζει όμως να προσέξουμε προς ποιον στρέφεται.
Και αξίζει να προσέξουμε όλοι μας, προκειμένου να αντιληφθούμε τι πέτυχε ο διάβολος, με τη βοήθεια μάλιστα των ανθρώπων που καθορίζουν τη σκέψη και τη συμπεριφορά τους από ανόητες προλήψεις και παράλογους φόβους για σημεία, γρουσουζιά, τύχη και ό,τι άλλο φανταστεί κανείς. Αυτοί οι άνθρωποι είναι οι λεγόμενοι «δεισιδαίμονες», αφού η λέξη δεισιδαιμονία προέρχεται από το «δείδω» (= φοβάμαι) και «δαίμων» και ετυμολογικά δηλώνει «εκείνον που φοβάται υπερβολικά τις θεϊκές ή υπερφυσικές δυνάμεις» και, κατ’ επέκταση, τον άνθρωπο που κυριαρχείται από προλήψεις και δεισιδαιμονίες.
Θυμηθείτε, λοιπόν, ότι πριν από το Βάπτισμα, ο κατηχούμενος ή ο ανάδοχος καλείται να αποταχθεί τον Σατανά. Να διώξει τον Σατανά, δηλαδή. Και μετά την τριπλή ομολογία «Απεταξάμην», ότι τον διώχνει δηλαδή, ο ιερέας λέγει στον ανάδοχο:
«Και εμφύσησον, και έμπτυσον αυτώ»,
δηλαδή να φυσήξει και να φτύσει κατά του Σατανά, τον οποίο μόλις έχει αποκηρύξει.
Το φτύσιμο, λοιπόν, υπάρχει πράγματι στο Βάπτισμα. Αλλά προσέξτε προς ποιον στρέφεται: όχι προς τον άνθρωπο. Εντάσσεται στην απόταξη του Σατανά και ακολουθείται από τη σύνταξη, δηλαδή από τη συνταύτιση με τον Χριστό. Τον διάβολο και τα έργα του φτύνει ο ανάδοχος στο Βάπτισμα.
Και εδώ έρχεται ο διάβολος και αξιοποιεί τον δεισιδαίμονα άνθρωπο, σε αντιστοιχία με ό,τι έγινε λίγο πριν στο Βάπτισμα. Ο διάβολος αναλογίζεται ότι εσύ, ως άνθρωπος, στο Βάπτισμα έφτυσες τον διάβολο και τα έργα του. Και ο διάβολος, σε αυτό το σημείο, επειδή δεν μπορεί να φτύσει την κορωνίδα των δημιουργημάτων του Θεού, που είναι ο άνθρωπος, τι κάνει; Βάζει τον δεισιδαίμονα άνθρωπο να φτύνει ο ένας τον άλλον. Επιτυχία του διαβόλου, το αλληλο-φτύσιμό μας!
Κι εμείς, από κακή συνήθεια, τι κάνουμε; Βλέπουμε ένα όμορφο παιδί, έναν άνθρωπο που χαίρεται μια επιτυχία του, κάποιον που απέκτησε κάτι καλό στη ζωή του. Τι του λένε, λοιπόν, οι δεισιδαίμονες άνθρωποι; «Φτου, να μη σε ματιάσω». Δηλαδή, φτύνουν και χρησιμοποιούν το φτύσιμο για ανθρώπους που ξεχωρίζουν για την ομορφιά τους, την ενδυμασία τους ή τις επιτυχίες τους και έτσι, με το φτύσιμο, στην πραγματικότητα συμβάλλουν σε μια τελετή, θα λέγαμε, λευκής μαγείας;
Δεν χρειάζεται να κατηγορήσουμε κανέναν για την πράξη αυτή. Οι περισσότεροι από εμάς το μάθαμε από τους γονείς και τους παππούδες μας. Μπορούμε όμως εμείς να παραδώσουμε στα παιδιά μας κάτι διαφορετικό. Να μην οδηγήσουμε και τα παιδιά μας σε δεισιδαιμονίες και τελετές μαγείας, έστω και άθελά μας.
Γεννήθηκε ένα παιδάκι; Αντί να πούμε «Φτου, φτου», ας πούμε: «Να είναι γερό και ευλογημένο. Ο Χριστός να είναι κοντά του».
Κάποιος πήρε ένα αυτοκίνητο; Μην φτύσουμε τη χαρά του, ας ευχηθούμε: «Καλορίζικο και καλοτάξιδο. Ο Θεός να σας φυλάει στους δρόμους».
Μια οικογένεια μπήκε στο καινούργιο της σπίτι; Τι πιο ωραίο συναίσθημα; Μην τους φτύσουμε, ούτε τους ανθρώπους αυτούς ούτε το σπιτικό τους. Ας ευχηθούμε από την καρδιά μας: «Να το χαρείτε με υγεία, με ειρήνη και με πολλή αγάπη και κατανόηση μεταξύ σας». Μην τους φτύσουμε τους ανθρώπους!
Και όταν υπάρχει φόβος για βασκανία, η ίδια η Εκκλησία μας έχει την ειδική ευχή «Της Βασκανίας», την οποία ο ιερέας μπορεί να διαβάσει. Αλλά κι εμείς, με τη σειρά μας, με τη μετάνοιά μας, την εξομολόγησή μας και τη σταθερή εκκλησιαστική ζωή, τη συμμετοχή στη Θεία Λατρεία και ειδικά στη Θεία Κοινωνία, θα περιφρουρούμαστε με τη Χάρη του Θεού και θα έχουμε κάθε ευλογία στη ζωή μας. Μακριά από φτυσίματα και λευκές μαγείες.
Ισως, λοιπόν, δεν χρειάζεται απλώς να αλλάξουμε μια φράση. Χρειάζεται να θυμηθούμε προς τα πού μας έστρεψε το ίδιο το Βάπτισμά μας: από την απόταξη του Σατανά στη σύνταξη με τον Χριστό.
Και την επόμενη φορά που θα δούμε ένα παιδί, έναν άνθρωπο που προοδεύει ή μια οικογένεια που χαίρεται κάτι όμορφο, ας μη φτύσουμε τη χαρά τους. Ας χαρούμε μαζί τους. Ας τους ευχηθούμε. Ας τους σταυρώσουμε.
Από σήμερα, λοιπόν, σας παρακαλώ πολύ, μην επιτρέψετε σε κανέναν να φτύσει τα παιδιά σας, εσάς και τα υπάρχοντά σας! Από σήμερα ξέρετε.
Από σήμερα, πρέπει αυτή η άσχημη συνήθεια και τελετή μαγείας να ΔΙΑΚΟΠΕΙ ΑΜΕΣΑ.
Σταυρώστε τα παιδιά σας. Μην τα φτύνετε.
Αυτό αξίζει περισσότερο να παραδώσουμε και στα παιδιά μας.
Thank you for rating this article.
