Διακοπές διασκεδαστικές

Πρόσφατα βρέθηκα για προσκύνημα στο Αγιώνυμο Όρος του Άθωνα.

Και καθώς έβλεπα τον κόσμο να συνωστίζεται κατά την είσοδο αναρωτήθηκα τί είναι αυτό που παρακινεί κάποιον να μεταβεί στο Περιβόλι της Παναγίας; Οι λόγοι πολλοί. Οι αφορμές ακόμη περισσότερες. Όμως, κατά βάθος έχω την αίσθηση πως εκείνο που αποζητάμε όλοι οι προσκυνητές στο Περιβόλι της Παναγίας είναι να κάνουμε αληθινές και διασκεδαστικές διακοπές. Και εξηγούμαι. Οι διακοπές σαν σκέψη και σαν νοοτροπία δεν έχουν στην ανθρώπινη ιστορία δεν έχουν και πολλά χρόνια Μάλλον το αντίθετο, είναι ολοκαίνουργιες Οι παππούδες μας σίγουρα δεν άφηναν τα χωριά τους για μερικές ημέρες ξεκούρασης και ανάπαυλας. Κάτι που άρχισαν να εφαρμόζουν οι γονείς μας, αν μάλιστα συνδυάσουμε και τον 14^ο μισθό που κάποτε δινόταν, ώστε κάποιος να έχει περισσότερα να ξοδέψει. Και τελικά το όλο παρασύνθημα των διακοπών μάλλον πρέπει να κρύβεται πίσω από αυτή την λέξη: να ξοδέψω. Ο δυτικός, όπως συνηθίζουμε να τον λέμε, τρόπος ζωής, που τον ενστερνιστήκαμε άκριτα και ανεπιφύλακτα, πλέον έχει γίνει αμείλικτος και έχει δείξει το αληθινό του πρόσωπο. Τρέξιμο για όλα. Το σπίτι, την δουλειά, την οικογένεια, τις υποχρεώσεις, τις σχέσεις, τις αγορές και πόσα άλλα που όλοι μας τα ζούμε στο πετσί μας. Πάνω και μέσα σε αυτόν τον καθημερινό κυκεώνα, όπου νιώθουμε πως χάνουμε τον νόημα της ζωής και χανόμαστε και οι ίδιοι, κάποια στιγμή επιζητούμε ένα διάλλειμα, μία στάση.

 Και αυτά είναι οι διακοπές μας που διακόπτουν την ατέρμονη και αδηφάγα πορεία μας που μοιάζει κατηφορική. Κι έτσι αποφασίζουμε να «διακοπάρουμε». Ψάχνουμε εναγωνίως καταλύματα, φθηνά εισιτήρια, καλύτερα καύσιμα, ομορφότερα δωμάτια, ακόμη πιο γαλάζιες ως προς την οργάνωση παραλίες, φαγητό και ποτό με βάση τις κριτικές, ώστε να εξαντλήσουμε όλα τα περιθώρια και να κάνουμε μία ζωή που να «σπάει» την καθημερινότητα και να ξοδέψουμε το κομπόδεμα. Ξενύχτια, πολύ φαγητό και ποτό, χορός ατελείωτος, κάψιμο από το πολύωρο μαύρισμα και τόσα άλλα που τα έχουμε ταυτίσει με τις διακοπές, λησμονώντας πως οι ίδιοι «ξοδευόμαστε». Και πράγματι αρκετές φορές είναι αναγκαία μία τέτοια στάθμευση. Άλλο όμως η στάθμευση και άλλο η στάση.

 Γιατί, θαρρώ πως αν έχουμε να επιλέξουμε ανάμεσα σε μία παραλία πολύβουη, με ξαπλώστρες, δυνατή μουσική, οργανωμένη σε όλα, γεμάτη από κόσμο και σε μία παραλία σε μικρό όρμο με ένα μικρό εκκλησάκι, όπου το καντήλι ακόμη ανάβει, και ίσως με ένα ξεχασμένο μπακάλικο-καφενείο, όπου η γιαγιά φτιάνει ένα καφέ ελληνικό, μάλλον την πρώτη θα την επέλεγαν αρκετοί για την ένταση και την ταραχή, μα την δεύτερη σίγουρα θα την αποζητούσαν όλοι, για την ησυχία, την γαλήνη την ηρεμία και την ειρήνη. Και τούτο, καθώς αυτή η παραλία είναι που λείπει από τη βιοτή μας. Αυτή η παραλία έχει κάτι να μας πει με την σιωπή της. Αυτή η παραλία προσφέρει την αληθινή διασκέδαση, δηλαδή το σπάσιμο της ρουτίνας, που μας κατρακυλά. Ας την ψάξουμε. Έχουμε υποχρέωση απέναντι στην ζωή μας που φεύγει ανεπιστρεπτί.  

π. Χρήστος Κούρτης

Πληροφορίες του/της αρθρογράφου

Υπηρετεί στην Ι.Μ. Γρεβενών ως Εφημέριος στον Ι.Μ.Ν. Ευαγγελιστρίας, Υπεύθυνος Κέντρου Νεότητας & Υπεύθυνος της Διακονίας Φυλακών. Είναι Καθηγητής Φιλόλογος-Θεολόγος Μ.Ε., με μεταπτυχιακό τίτλο στην Δογματική Θεολογία της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. Υπήρξε δημοσιογράφος και παραγωγός της εκπομπής «Ορθοδοξία & Σύγχρονος Κόσμος» στην Δημοτική Τηλεόραση Θεσσαλονίκης TV 100. Με την πρεσβυτέρα του έχουν 7 παιδιά, 1 γαμπρό και 2 εγγόνια.

Άλλα άρθρα του/της αρθρογράφου

• Η ζωή να μας ενώνει και όχι ο θάνατος
• Ένα θαύμα στον καθένα… την νέα χρονιά.
• Έχει ποτέ πανηγύρι στις φυλακές;
• Βοριανά ή αλλιώς σκότωσε τον οχτρό σου
• Το Κατηχητικό δεν είναι πλέον καχεκτικό
• Load more articles from this author