Είναι ένα ερώτημα που πάει συχνά στο πετραχείλι του πνευματικού και μάλιστα οι άνθρωποι με φόβο ρωτούν τον πνευματικό για να πάρουν μια απάντηση ώστε να αναπαυτούν.
Τα πράγματα είναι πιο απλά απ’ όσο νομίζουμε. . .
Αν ο άλλος δεν μου μιλάει και η αιτία είμαι εγώ, αυτό πρέπει με κάποιον τρόπο να λυθεί. Έστω να κάνω μια προσπάθεια ακόμα κι αν ο άλλος δεν το δεχτεί. Δηλαδή αν η διακοπή κοινωνίας έχει να κάνει με το ότι έβρισα κάποιον, τον προσέβαλα, του ισοπέδωσα την προσωπικότητα, τότε υπάρχει θέμα. Ακόμα κι αν πήγα και τον έκανα «κομμάτια» στα λόγια σαν παράπονο με το πρόσχημα ότι έχω δίκιο. Και μπορεί να έχω δίκιο, αλλά δεν ισοπεδώνουμε τον άλλον σε καμία περίπτωση.
Αν ο άλλος δεν μου μιλάει για τους χ, ψ λόγους αλλά εγώ δεν έχω κάνει κάτι, δεν είμαι αίτιο με οποιονδήποτε τρόπο αυτής της διακοπής κοινωνίας τότε δεν μπορώ να κάνω κάτι γι’ αυτό. Αν ο άλλος δεν θέλει για διάφορους λόγους, ίσως επειδή επηρεάστηκε από τρίτους κλπ, τότε μόνο προσευχή μπορώ να κάνω.
Το αν χρειάζεται και πρέπει να κάνω προσπάθεια και με ποιον τρόπο, αυτό θέλει πολλή διάκριση και ιδιαίτερο τρόπο. Για παράδειγμα μπορεί να μην μου μιλάει ένας ξάδερφος μου και σε αυτό να τον έχει επηρεάσει η γυναίκα του που του έχει βάλει λόγια για μένα και εκείνος να τα έχει πιστέψει. Εκεί είναι ιδιαίτερη η κατάσταση αφού μιλάμε για ζευγάρι. Το βλέπουμε με γονείς, παιδιά, πεθερικά, συγγενείς κλπ πολύ συχνά.
Δεν μπορούμε να αρέσουμε σε όλους, ούτε ταιριάζουν τα χνώτα μας με όλους. Χρειάζεται όμως πολλή προσοχή και διάκριση. Είναι σημαντικό, να μην είμαι η αιτία, για οποιονδήποτε λόγο, ένας άνθρωπος να μην μου μιλάει ή να μην του έχω χαλάσει τη ζωή με κάποιον τρόπο.
Από την άλλη, δεν μπορούμε με όλους να έχουμε τον ίδιο «βαθμό» επαφής και επικοινωνίας. Άλλος είναι κολλητός και μιλάμε κάθε μέρα, με άλλον μια φορά την εβδομάδα ή τον μήνα κι αυτό για λίγο. Με άλλον έχουμε ένα χόμπι και μέχρι κλπ. Δεν είναι κακές αυτές οι διαβαθμίσεις αλλά μην ξεχνάμε ότι «ἡ ἀγάπη οὐδέποτε ἐκπίπτει» (Α΄ Κορ. ιγ΄ 8).
Καλό είναι να προσέχουμε ποιους και με ποιον τρόπο τους έχουμε στη ζωή μας.
Πολλές φορές μπορεί να είναι υγιές να είμαστε σε απόσταση με κάποιον διότι έτσι διασφαλίζεται η ηρεμία και η γαλήνη αφού δεν ταιριάζουμε και βλέπουμε διαφορετικά τα πράγματα ή υπάρχει κάποιος επηρεασμός από τρίτους. Θέλω για παράδειγμα να βλέπω έναν κολλητό φίλο αλλά επειδή δεν τον αφήνει η γυναίκα του και είναι ιδιαίτερα κτητική, βρισκόμαστε αραιά για να μην του δημιουργήσω πρόβλημα.
Άλλο παράδειγμα: Μπορεί να έχω μία κόρη για να έχει παντρευτεί δύσκολο σύζυγο και ως πεθερό να μην με πηγαίνει. Οφείλω να έχω αγάπη και για την κόρη μου και για τον γαμπρό μου χωρίς να δημιουργώ πρόβλημα. Να είμαι όλος αγάπη και προσευχή και να παρακαλάω να μαλακώσει η καρδιά όλων μας. Φυσικά ποτέ δεν θα πω στην κόρη μου τίποτα για να μην φέρω δυσκολίες και συγκρούσεις στο ζευγάρι.
Καλό είναι να μην έχουμε διακοπή κοινωνίας με γονείς, αδέρφια, παππούδες, γιαγιάδες και πεθερικά. Ακόμα και να μην ταιριάζουμε, οφείλουμε να έχουμε έστω μια τυπική επαφή με πολλή αγάπη και διάκριση.
Αν για παράδειγμα οι γονείς μου για τους χ, ψ λόγους δεν πάνε τη γυναίκα μου, εγώ θα διατηρήσω επαφή με τους γονείς μου με πολλή αγάπη και θα αφήσω απ’ έξω τη γυναίκα μου για να υπάρχει ισορροπία χωρίς να πω καμία κουβέντα.
Αν δεν με θέλει ο πεθερός μου ή η πεθερά μου θα συνεχίσω να τους βλέπω με χαμόγελο χωρίς να ανοίγω θέματα που οδηγούν σε σύγκριση και θα είμαι προσεκτικός με όποια λέξη βγαίνει από το στόμα μου για να μην δημιουργήσω πρόβλημα.
Αν κάποιος θέλει να απομακρυνθεί από τη ζωή μου, θα του ανοίξω την πόρτα με χαμόγελο. Δεν θα τον ρωτήσω γιατί, δεν θα ψάξω για απαντήσεις. Αυτό είναι δίψα του εγωϊσμού. Απλά θα τον αποχαιρετήσω με αγάπη. Δεν θέλω να μάθω γιατί, μου αρκεί η απόφαση που πήρε ο άλλος και με αγάπη θα τη σεβαστώ. Αν θέλει να επιστρέψει θα συνεχίσω να είμαι πάλι μια αγκαλιά χωρίς να ρωτήσω τίποτα. Θα αφήσω τον άλλον να υπάρχει μέσα στην ελευθερία του χωρίς να τον επηρεάζω. Αν με θέλει θα τον αγαπώ, αν δεν με θέλει θα τον αγαπώ επίσης. Όχι γιατί είμαι Άγιος, αλλά διότι σέβομαι το ανθρώπινο πρόσωπο και τις αποφάσεις αυτού.
Ανέφερα με πολλή αγάπη κάποια βασικά χαρακτηριστικά που συναντάμε σε καθημερινή βάση με ανθρώπους. Ιδιαίτερες εξατομικεύσεις καλό είναι να τις συζητήσουμε με τον πνευματικό μας και να βρούμε κάποια λύση.
Και μην ξεχνάμε, πες μια καλημέρα, δώσε έναν χαιρετισμό κι αν δεν τον θέλει ο άλλος, θα τον ακούσει ο Θεός κι Εκείνος γνωρίζει καλύτερα. Πάντα μια κίνηση αγάπης δεν πάει ποτέ χαμένη είναι ένας σπόρος που μένει στην καρδιά και με τη χάρη του Θεού κάποια στιγμή θα καρποφορήσει.
Θα ήθελα στο τέλος να αφήσω κάτι σημαντικό…
Λένε κάποιοι: «Μα μου έκανε κακό, πώς να του μιλήσω; Πώς να τον αγαπήσω;».
Την έδωσε ο Χριστός την απάντηση : «Πάτερ, άφες αυτοίς, ου γάρ οίδασι τί ποιούσι» (Λουκ. 23,34), "εγώ δε λέγω υμίν, αγαπάτε τους εχθρούς υμών" (Ματθ. ε' 44).
Κάνε ό,τι μπορείς και άφησε στον Χριστό τα υπόλοιπα.
Αν η καρδιά σου δεν μπορεί να υποδεχτεί τον εχθρό, δεν μπορεί να υπομένει στον πειρασμό, ούτε στον παράδεισο θα μπορέσει να αντέξει.
Καλό αγώνα. . .
π. Σπυρίδων Σκουτής – euxh .gr
Thank you for rating this article.
