Ο σύγχρονος Άγιος που έγινε ο «διαβιβαστής Του Θεού» στην εποχή μας.

Συντάκτης  20 Ιουλ, 2019

Αγαπητοί μου αναγνώστες η 12η Ιουλίου κάθε έτους, εδώ και μόλις 7 χρόνια που αγιοκατατάχθηκε στο Αγιολόγιο της Εκκλησίας μας, είναι η μνήμη του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου.

Αποφασίσαμε αυτό το άρθρο μας να αφιερώσουμε σε αυτήν την σύγχρονη αγιασμένη προσωπικότητα για πολλούς και διάφορους λόγους που θα εξηγήσουμε παρακάτω. Προσωπικά δεν είχαμε την ευλογία να τον συναντήσουμε, αλλά ξέρουμε πολλούς που τον γνώρισαν και συναναστράφηκαν από κοντά και μας μετέφεραν από πρώτο χέρι, για την προσωπικότητά, τις διδασκαλίες και θαύματά του Αγίου. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν :

Είμαστε σίγουροι ότι ο βίος του είναι λίγο πολύ γνωστός, αλλά αξίζει να αναφέρουμε και υπενθυμίσουμε μερικά του βασικά στοιχεία, γιατί η ζωή του μπορεί να μας εμπνεύσει και παρακινήσει προς το καλύτερο όλους. Ο Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης γεννήθηκε από ευλαβείς γονείς, τον Πρόδρομο και την Ευλαμπία Ενζεπίδη, στα Φάρασα της Καππαδοκίας στις 25 Ιουλίου του 1924 μ.Χ., λίγες μέρες πριν από τη φυγή των Φαρασιωτών για την Ελλάδα, με την Μικρασιατική καταστροφή. Στη βάπτισή του, ο Όσιος Αρσένιος ο Καππαδόκης (βλέπε 10 Νοεμβρίου), ο πλήρης ημερών και αγιότητος βίου κοσμούμενος Ιερέας των Φαράσων, τον ονόμασε Αρσένιο, «για να τον αφήσει καλόγερο στο πόδι του», όπως χαρακτηριστικά είπε. Ο μικρός Αρσένιος είχε άλλα 9 αδέλφια.

Έναν μήνα σχεδόν μετά τη βάπτιση του Αρσενίου η οικογένεια του ακολούθησε το δρόμο της προσφυγιάς για την Ελλάδα, όπου και τελικά εγκαταστάθηκε στη Κόνιτσα. Ο μικρός Αρσένιος ζούσε έχοντας μεγάλη αγάπη στο Χριστό και την Παναγία μας και είχε πολύ μεγάλο πόθο να γίνει μοναχός. Πολύ του άρεσε να πηγαίνει στο δάσος όπου, κρατώντας έναν ξύλινο σταυρό, που είχε φτιάξει μόνος του, προσευχόταν. Σε ηλικία 21 ετών κατατάσσεται στο στρατό, όπου διακρίνεται για το ήθος και τη γενναιότητα του. Πάντα ζητούσε να πηγαίνει στην πρώτη γραμμή και στις πιο επικίνδυνες θέσεις, προτιμώντας έτσι να βρίσκεται εκείνος σε κίνδυνο και όχι κάποιος άλλος. Πάρα πολλές φορές κινδύνευσε να σκοτωθεί ο ίδιος, να γλυτώσει κάποιος άλλος συστρατιώτης του. Αφού τελείωσε το στρατό πήγε στο Αγιο Όρος γιατί είχε αποφασίσει να μονάσει εκεί.

Το 1954 γίνεται μοναχός με το όνομα Αβέρκιος και έπειτα Παΐσιος, όπου και μόνασε στην Ιερά Μονή Εσφιγμένου και κατόπιν στην Ιερά Μονή Φιλοθέου. Ως μοναχός είχε υποδειγματική υπακοή ενώ προσπαθούσε να βοηθήσει τους αδελφούς του μοναχούς όποτε και όπως μπορούσε. Από το έτος 1958 έως το 1964 ο Άγιος Παΐσιος βρίσκεται εκτός του Αγίου Όρους, στην περιοχή της Κόνιτσας αρχικά για να στηρίξει χιλιάδες ψυχές, και να τις βοηθήσει να ξεφύγουν από την πλάνη των αιρετικών, ενώ αργότερα πηγαίνει στο ερημικό και δύσβατο Σινά στο κελί των Αγίων Γαλακτίωνος και Επιστήμης. Το 1964 επιστρέφει στο Άγιο Όρος. Εκεί μόνασε δίπλα σε χαρισματούχους γέροντες όπως ο Ρώσος παπά-Τύχωνας ο οποίος πολλές φορές έβλεπε την ώρα της Θείας Λειτουργίας, όπως ο ίδιος ομολογούσε, τα Χερουβείμ και τα Σεραφείμ να δοξολογούν το Θεό. Ο γέροντας πια Παΐσιος το 1979 μόνασε σε ένα κελάκι μόνος του στην περιοχή «Παναγούδα». Σιγά σιγά αρχίζει να γίνεται γνωστή η αγία μορφή του σε όλο και περισσότερους προσκυνητές. Όλη την ημέρα, από την ανατολή μέχρι την δύση, συμβουλεύει, παρηγορεί, διώχνει κάθε στενοχώρια, γεμίζει τις ψυχές με πίστη, ελπίδα και αγάπη για τον Θεό, ενώ τις νύχτες διαβάζει επιστολές που κατά δεκάδες του έστελναν καθημερινά και προσεύχεται στον Θεό επί ώρες για τους ανθρώπους που του ζητούν βοήθεια.

Σε όλη αυτήν την καθημερινή κούραση του Αγίου Παϊσίου έρχονται να προστεθούν και τα προβλήματα υγείας που τον ταλαιπωρούσαν από το 1966. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του οι πόνοι από τις διάφορες αρρώστιες και κυρίως από τον καρκίνο που του είχε διαγνωσθεί λίγα χρόνια πριν, γίνονταν όλο και περισσότεροι. Παρ' όλ' αυτα όμως αυτός ήταν ήρεμος και υπέμενε χωρίς να διαμαρτύρεται καθόλου. Αντιθέτως συνέχιζε να προσεύχεται για όλους. Οι τελευταίες του ημέρες ήταν οδυνηρές, γεμάτες αφόρητους πόνους, που ξεπερνούσε χάρη στην βαθιά πίστη και αγάπη του στο Θεό. Στις 12 Ιουλίου 1994 ο Άγιος Παΐσιος παρέδωσε την όσια ψυχή του ήρεμα και ταπεινά στον Κύριο, Τον Οποίο τόσο αγάπησε και υπηρέτησε από τη νεαρή του ηλικία. Στις 13 Ιανουαρίου 2015 συνήλθε η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως και αποφάσισε την κατάταξη του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου στο Αγιολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας και την ημέρα της οσιακής κοιμήσεώς του, να είναι και η μνήμη του 12 Ιουλίου κάθε έτους.

Ο Άγιος τιμάται σε μεγάλο βαθμό σε όλη πλέον την Ελλάδα και όχι μόνο! Πολλές Ιερές Εικόνες, ολόκληρες Αγιογραφίες, Ιερά Παρεκκλήσια ακόμη και Ενοριακοί Ναοί, τιμούνται και ευλαβούνται τη μνήμη του Οσίου, με κέντρο το Μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στην Σουρωτή Θεσσαλονίκης, όπου βρίσκεται και ο Πανάγιος και λιτός  Τάφος του με χιλιάδες προσκυνητές καθημερινά να σκύβουν, να γονατίζουν και να προσκυνούν ταπεινά, αλλά και το κελί του στη Παναγιούδα, για τους άντρες που έχουν το προνόμιο να πηγαίνουν εκεί.

Δυστυχώς όμως  ο Άγιος παρεξηγήθηκε και συκοφαντήθηκε εξίσου πολύ μέσα του διαδικτύου, από διάφορους που ράβουν και κόβουν τις προφητείες του, ερμηνεύοντάς τες κατά το δοκούν ή από τον γνωστό νεαρό που κρυβόταν πίσω από τον «Άγιο Παστίτσιο» χλευάζοντας τον Άγιο και την πνευματική του επιρροή, μετά την κοίμησή του. Αυτός είναι ο ένας λόγος που θέλαμε να γράψουμε αυτό το άρθρο, ο δεύτερος για να τον τιμήσουμε και ο τρίτος για να βάλουμε ένα λιθαράκι στην αγαθή και ορθόδοξη μνήμη του και όχι στις παραποιήσεις και δυστυχώς εμπορευματοποιήσεις διάφορων με ιδιοτελής σκοπούς.

Κλείνοντας το άρθρο μας αδελφοί μου, καταλαβαίνουμε ότι η εποχή μας μπορεί να είναι μια εποχή, συγχύσεως, αποστασίας, απομάκρυνσης από τον ορθό τρόπο ζωής και πίστης, αλλά έχει και το ευλογημένο προνόμιο, ο Κύριος να μας αναδεικνύει Αγίους Του, ως φωτοδότες και «σημαδούρες» για την δικιά μας πορεία προς τον Θεό και την αγιότητα. Όπως ο Άγιος Πορφύριος, ο Άγιος Ιάκωβος της Εύβοιας, ο Άγιος Αμφιλόχιος ο Μακρής, έτσι και ο Άγιος Παΐσιος, ανήκει στη χωρία των Αγίων εκείνη, όπου ο σύγχρονος άνθρωπος έρχεται να ανακαλύψει και πάλι το τι σημαίνει η αρχοντιά της Αγιότητος, που συνδυάζει ταπείνωση, απλότητα, πληρότητα αγάπης και καλοσύνης! Ο Θεός δια πρεσβειών του Αγίου Παϊσίου να χαρίζει σε όλους πνευματική υγεία και μετάνοια!! Θαυμαστὸς ὁ Θεὸς ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ. (Ψαλμός 67,36) Αμήν!

π.Αντώνιος Χρήστου

Προϊστάμενος Ιερού Ναού Προφήτου Ηλία Κορμπι- Βάρης, της Ι. Μ. Γλυφάδας Ε. Β. Β. & Β. Απόφοιτος Ανωτέρας Εκκλησιαστικής Σχολής Αθηνών, Πτυχιούχος της Θεολογικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών και Κάτοχος Μεταπτυχιακού Τίτλου στην Ορθόδοξη Θεολογία στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο.

Email Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
  1. Δημοφιλή
  2. Προτεινόμενα

Ημερολόγιο

« October 2019 »
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31