«Στο κομποσχοίνι του κρατάει ολόκληρη την οικουμένη»!

Συντάκτης  19 Σεπ, 2020

Με τo euxh.gr ταξιδέψαμε στο νόμο Αρκαδίας, στη Δημητσάνα,  και συγκεκριμένα στον ευλογημένο τόπο της Μονής Φιλοσόφου.

 Με σύμμαχο τον καιρό επισκεφθήκαμε την επιβλητική χαράδρα δίπλα στον ποταμό Λούσιο. Τοπίο βγαλμένο  από τις βιβλικές περιγραφές της Γένησης. Εδώ, οι αλυσίδες των προσευχών, αιώνες τώρα, ενώνονται προς δοξολογία του Τριαδικού Θεού από πιστούς χριστιανούς που εγκατέλειψαν τα πάντα και έγιναν μοναχοί μα ποτέ δεν ένιωσαν μονάχοι.

Στην αυλή της μονής συναντήσαμε τον π. Ιάκωβο Κανάκη*. Μας κάλεσε να καθίσουμε δίπλα του. Μας τράταρε το μοναστηριακό κέρασμα και άρχισε μια σύντομη συνομιλία μαζί του.

- π. Ιάκωβε, είναι αλήθεια πως ο άνθρωπος σαν επισκέπτεται έναν τέτοιο τόπο, απαλλάσσεται από τις μέριμνες του κόσμου και ζει για λίγο έναν «άλλον» τρόπο σκέψης και ζωής.   

π. Ιάκωβος: Συμβαίνει συχνά μετά την επίσκεψη σε ένα μοναστήρι ο προσκυνητής να φεύγει «αλλαγμένος», συνήθως πιο γαλήνιος και πιο δυναμωμένος. Ο λόγος μπορεί να μην είναι ένας, ή για τον κάθε άνθρωπο να είναι κάπως διαφορετικός. Συνήθως όμως στα Ορθόδοξα μοναστήρια μας βρίσκουμε τρία στοιχεία, που ξεκουράζουν τον άνθρωπο  και αυτά είναι: Η απλότητα, η ταπεινότητα και η ησυχία. Είναι και τα τρία δυσεύρετα, ακόμα δε και ανύπαρκτα στις σύγχρονες κοινωνίες μας. Σε κοινωνίες λοιπόν που χαρακτηρίζονται από σύγχυση, ανασφάλεια, πανικό, όπως επίσης από άκρατο εγωισμό και ταραχή, ο άνθρωπος έχει ανάγκη να αποδράσει σε κάτι πιο υγιές, πιο ειλικρινές, πιο αληθινό, πραγματικό. Θέλει να ζήσει έστω και λίγο αυτό που πραγματικά είναι, την ανθρωπιά του, τον υψηλό προορισμό του.

- Πιστεύετε πως, για όλα αυτά, «παίζουν» σημαντικό ρόλο οι μοναχοί που εγκαταβιώνουν στα μοναστήρια μας;

π. Ιάκωβος: Ναι, σίγουρα! Αυτή η χαρά στα μάτια και την όλη συμπεριφορά των μοναχών δεν είναι κάτι τυχαίο, είναι καρπός πνευματικής ζωής, είναι αποτέλεσμα της χάριτος του Θεού. Στα μάτια των ανθρώπων φανερώνεται με τα παραπάνω χαρακτηριστικά, κυρίως ως ηρεμία και αταραξία. Μην βιαστούν κάποιοι να πούνε ότι συμβαίνει αυτό επειδή «έλυσαν τα προβλήματά τους με την φυγή τους». Αντίθετα, η αφιέρωσή τους στον Θεό περνάει κάθε μέρα και κάθε στιγμή από πάλη με τον παλιό τους εαυτό, τον οποίο θέλουν να απαρνηθούν. Δεν είναι ούτε απλή ούτε εύκολη μια τέτοια διαδικασία. Είναι πάλη και μάχη σώμα με σώμα, είναι πόλεμος με τον ίδιο τον κακό εαυτό, πού έχει κυριεύσει την ψυχή.

- Ποια κατά τη γνώμη σας θα πρέπει είναι η «αντιμετώπιση» των μοναχών από τους προσκυνητές; 

 π. Ιάκωβος: Χρειάζεται σεβασμός ενώπιόν τους, γιατί επιχειρούν μια άγνωστη σε μας διαδικασία, χρειάζεται αναγνώριση της προσπάθειάς τους. Μην ξεχνάμε ότι ο μοναχός δεν γίνεται μοναχός για τον ίδιο μόνο, αλλά για όλον τον κόσμο. « Στο κομποσχοίνι του κρατάει ολόκληρη την οικουμένη»! Προσεύχεται για όλον τον κόσμο και η προσφορά του αυτή είναι μοναδική. Το βλέπουμε συχνά ότι οι ανθρώπινες δυνάμεις είναι πεπερασμένες. Είναι τότε πού σηκώνουμε τα μάτια στον ουρανό, έστω και τότε, έστω και από ανάγκη, γιατί μόνο από τον Θεό νοιώθουμε ότι μπορεί να υπάρξει βοήθεια. Στον Θεό δέεται ο μοναχός, σε Αυτόν που αγάπησε και σε Αυτόν πού θέλησε να αφιερώσει την ύπαρξή του. Δεν είναι για όλους αυτός ο δρόμος στη ζωή, είναι για τους λίγους, για τους εκλεκτούς. Σε αυτούς ο Θεός έσπειρε τον πόθο και οι καρδιές τους κάρπισαν και έκαναν καρπό πολύ.  

Ο μοναχός είναι ο άνθρωπος που «άκουσε» και ανταποκρίθηκε στο θείο κάλεσμα και είναι ο ίδιος που είπε, όπως ο Πατροκοσμάς: «ας χαθεί ένα πρόβατο να σωθούν τα ενενήντα εννέα». Η δική μας στάση έναντι σε αυτούς τους ανθρώπους είναι τουλάχιστον ο σεβασμός, τίποτα άλλο δεν ζητούν από εμάς.

- Τα τελευταία χρόνια ακούγονται φωνές που προκρίνουν τον θρησκευτικό  και όχι τον προσκυνηματικό τουρισμό. Ποια είναι η ενδεδειγμένη οδός;  

π. Ιάκωβος: Κατά το προσκύνημά μας στις ιερές μας μονές, ας έχουμε στο νου μας τα παραπάνω. Ας τις επισκεπτόμαστε ως τόπους ιερούς, ως τόπους λατρείας και προσευχής, μάλιστα δε στην ιστορική Αρκαδία μας και ως τόπους που βγήκαν ήρωες και μάρτυρες, οι οποίοι πάλεψαν για μεγάλα ιδανικά και κυρίως έγιναν υπερασπιστές και θεματοφύλακες της ελευθερίας σε όλες τις μορφές της. Ο μοναχός ή η μοναχή ας θυμόμαστε ότι βρίσκονται εκεί, σε τόπους απαράκλητους, δυσπρόσιτους ή ερημικούς και χτυπούν τα τάλαντα, τα σήμαντρα και τις καμπάνες, κρατώντας ζωντανή την φλόγα της Πίστης και το «χρώμα της Ελλάδας». Δεν αφήνουν τα κανδήλια σβηστά, κρατούν το φώς αναμμένο, το οποίο μεταδίδουν σε όποιον το «βλέπει» και το θέλει. Ένα κερί που ανάβουν φωτίζει το βαθύ σκότος που πλάκωσε την οικουμένη. Κάθε τους λαμπάδα που ανάβει, δίνει ελπίδα ότι αυτός ο κόσμος θα συνεχίσει να ζει.

- π. Ιάκωβε σας ευχαριστούμε πολύ! Την ευχή σας!

π. Ιάκωβος: Και εγώ σας ευχαριστώ! Την ευχή του Κυρίου μας!

_______________________________________________________

 

* Ο πανοσιολογιώτατος αρχιμανδρίτης Ιωάννης (Ιάκωβος) Κανάκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1975. Αφού ολοκλήρωσε εκεί τις εγκύκλιες σπουδές του εισήχθη και ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Θεολογική Σχολή του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου στη συνέχεια παρακολούθησε και ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές, λαμβάνοντας δίπλωμα Ειδικεύσεως (master) στις Βιβλικές σπουδές. Το έτος 2017 περάτωσε με επιτυχία την διδακτορική του διατριβή στο ίδιο Πανεπιστήμιο. Χειροτονήθηκε διάκονος και ιερέας (αρχιμανδρίτης) από τον μακαριστό Μητροπολίτη Μεγάρων και Σαλαμίνος κυρό Βαρθολομαίο και το 2006 τοποθετήθηκε Πρωτοσύγκελλος στην Ιερά Μητρόπολη Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως από τον Μητροπολίτη και Καθηγητή του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Ιερεμία Φούντα.

Ανδρέας Καρίβαλης

Ο Ανδρέας Καρίβαλης είναι Θεολόγος Καθηγητής και συγγραφέας έγγαμος πατέρας 4 τέκνων.

Email Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
  1. Δημοφιλή
  2. Προτεινόμενα

Ημερολόγιο

« October 2020 »
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31