Δεν φεύγει η θλίψη αγαπημένε άνθρωπε. Αυτή η ζωή θα έχει πάντα θλίψη , πάντα ένα δάκρυ θα κυλάει.

Προσευχές που έρχονται από κάποιους που εμείς θεωρούμε "τελειωμένους" κοινωνιολογικά αλλά είναι δοξασμένοι στα μάτια του Θεού

Έχουμε εισέλθει για άλλη μια φορά στην κατανυκτική περίοδο του Τριωδίου.

Η Κυριακή του Ασώτου παρουσιάζει και τους τρεις άξονες, τις τρεις κατευθύνσεις, που λαμβάνει η συγχώρηση:

Η αρχή της Ινδίκτου πρέπει να συμβαδίζει με το τέλος της αυτοκριτικής μας και την αρχή της μετανοίας μας…!

Όταν προσπαθούν κάποιοι να ντύσουν θεολογικά την αμαρτία

Η λέξη συγχωρώ είναι σύνθετη λέξη. Από τον σύνδεσμο συν- και το ρήμα χωράω-ω. Σημαίνει ότι χωράω κάπου μαζί με άλλους. Έτσι όταν λέμε ότι συγχωρώ κάποιον, σημαίνει ότι του κάνω χώρο να χωρέσει, να κατοικήσει μέσα μου, στην καρδιά μου.

Πολλές φορές ο άλλος αλλάζει αλλά εμείς δεν αναγνωρίζουμε και δε δεχόμαστε την μεταμόρφωση του μένοντας στην εικόνα που είχαμε μέσα μας γι’ αυτόν. Γιατί άραγε ;

Φτάσαμε με τη χάρη του Θεού στην τελευταία εβδομάδα των νηστειών, διανύσαμε ασκητικά το μεγαλύτερο μέρος της πορείας, ώστε να αξιωθούμε να συναντήσουμε τον Σταυρό του Κυρίου.

«Κατευθυνθήτω ἡ προσευχή μου ὡς θυμίαμα ἐνώπιόν σου, ἔπαρσις τῶν χειρῶν μου θυσία ἑσπερινή» (Ψ. 140,2) . Αυτός ο Κατανυκτικός ύμνος του Ψαλτηρίου, αναμφίβολα δεσπόζει κατά τις προηγιασμένες Θείες Λειτουργίες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Τόσο ως περιγραφή της πραγματικότητα εκείνης την στιγμή που βιώνεται και ψέλνεται ο ύμνος, όσο ως λειτουργική πράξη γενικότερα, ως μελωδικό, ουράνιο πραγματικά, άκουσμα, περιγράφει την κίνηση της "προς-ευχής", στον Τριαδικό Θεό, την ώρα που θυμιάζει ο Ιερέας και μοσχοβολάει όλος ο Ναός από το άρωμα του θυμιάματος. 

  1. Δημοφιλή
  2. Προτεινόμενα

Ημερολόγιο

« August 2019 »
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31