Υπόσχεση για προετοιμασία

Συντάκτης  24 Φεβ, 2017

Ο λαίκός στίχος σε παραλληλισμό με το στίχο "Ο πιστεύω εις εμέ καν αποθάνει ζήσεται" (Ευαγγελιστής Ιωάννης 11,26) δεν είναι μακριά.

Ο άνθρωπος που έχει ξεπεράσει ποια τον φόβο του θανάτου, είναι διότι πιστεύει στην Ανάσταση. Σ'ενα πέρασμα απ'αυτή την ζωή, που οδηγεί στην αιωνιότητα. Είναι η βαθιά πίστη ότι δεν είναι μάταιος ο κόσμος αυτός, που ζούμε. Είναι η ζωή αυτή εδώ η προετοιμασία μας για κάτι ανώτερο. Γι'αυτό ο σαρκικός θάνατος είναι η γενέθλια έναρξης μια άλλης κατάστασης, που δεν γνωρίζουμε , που δεν μπορούμε να προσδιορίσουμε , αλλά μας έχει αποκαλυφθεί, ως υπάρχουσα δια της Αναστάσεως του Χριστού. Το μυστήριο του θανάτου είναι πέρασμα-Πάσχα. Η ζωή, λοιπόν, αξίζει και έχει σημασία πως θα τη ζήσουμε και πως πνευματικά θα προετοιμαστούμε.

Ελευθερία Βούλησης

Ο Θεός δημιούργησε το σύμπαν και τον άνθρωπο, για να συνυπάρξουν αρμονικά σε μια δημιουργική και αγαπητική σχέση. Πως συμβιβάζεται αυτή η πρόθεση του με την εξέλιξη που έχει πάρει ο κόσμος ;

Ο άνθρωπος δεν σέβεται την φύση γιατί ο Θεός δεν τον σταματά ;

Η Φύση και ο υλικός κόσμος δεν είναι στατικός. Υπάρχουν συγκεκριμένοι νόμοι, που διέπουν τη φύση. Η ύλη όμως που μεταβάλλεται συνεχώς δημιουργεί αναγκαία γεγονότα, που όλα αυτά ορίζουν αυτό που αποκαλούμε φυσική τάξη.

Αυτή η φυσική τάξη είναι ακριβώς τα όρια, μέσα στα οποία ορίζεται η ζωή, και επίσης η μόνη συνθήκη, μέσα στην οποία μια τέτοια ζωή είναι δυνατή.

Η ύλη, επομένως, δημιουργεί τον εξωτερικό κόσμο, όπως δημιουργεί και τον εσωτερικό κόσμο. Και για μεν τον εξωτερικό κόσμο το καταλάβαινε. Όσον αφορά τον εσωτερικό κόσμο, κατάλαβε επιτέλους ότι οι όποιες ενέργειες , οι σκέψεις, οι επιθυμίες του ενός προσλαμβάνονται απο τον άλλο ως θόρυβοι, εφόσον έχουμε στόμα και φψνή, ως βλέμματα, εφόσον έχουν όραση κλπ. Άρα, έχουμε τη δυνατότητα όχι μόνο να υπάρχουμε, αλλά και να φαινόμαστε στα μάτια του άλλου και να απολαμβάνουμε τη συνύπαρξη. Και όλα αυτά χάριν της ύλης.

Η κοινωνία, λοιπόν, αναφέρεται σε ένα πεδίο που είναι ο υλικός κόσμος και που τα μέλη της συναντιούνται. Άρα δεν είμαστε μόνοι μας σε αυτό τον κόσμο.

Ας υποθέσουμε πως ότι ο υλικός κόσμος ήταν στατικός , αμετάβλητος , αμετακίνητος, ότι δεν υπάρχουν συμβάντα και αλληλεπίδραση, τότε θα ήμασταν μόνοι μας μέσα σε αυτόν τον κόσμο. Τότε, ένας τέτοιος κόσμος θα λειτουργούσε , για να ικανοποιεί τις επιθυμίες του κάθε ατ΄μου και να δρα μόνο για τις ανάγκες του και να τον υπηρετεί. Άρα, ξανά εαν μια τέτοια στατική φύση της ύλης, εμπόδιζετο διαρκώς γίγνεσθαι και όλες τις εκφάνσεις του και υπηρετούσε μόνο μια ψυχή , ένα άτομο τότε θα ήταν αδύνατο για μια αμετάβλητη ύλη του σύμπαντος να διατίθεται κάθε στιγμή και να εξυπηρετεί οποιοδήποτε άλλο άτομο της κοινωνίας. Επομένως , σ'ενα περιβάλλον που όλα θα λειτουργούσαν ρολόϊ, ο άνθρωπος δε θα χρειαζόταν τον εγκέφαλο του, αυτό που λέμε φαιά ουσία. Θα του ήταν άχρηστος.

Επίσης, αυτό θα σήμαινε και έλλειψη ελευθέρας βούλησης. Τι να την κάνει ένας άνθρωπος την ελεύθερη βούληση, όταν τα πάντα γύρω του θα  τον εξυπηρετούσαν αυτόματα. Αλλά ούτε η συνείδηση θα του ήταν αναγκαία, για αντιλαμβάνεται τον άλλο κόσμο. Εφόσον ο κόσμος θα ήταν στατικός και αμετάβλητος και αποκλειστικά στην υπηρεσία του, για να προλαβαίνει και να πληροί κάθε ανάγκη του. Έτσι χωρίς συνείδηση και κάτω απο αυτές τις συνθήκες θα ήταν πιο δύσκολο να γνωρίζει την ύπαρξη του γείτονα του απ'ότι είναι τώρα δυνατόν την ύπαρξη του Θεού.

Αν απο την άλλη πλευρά υπήρχε ένας εξωτερικός κόσμος και οι άλλοι γίνονταν αντιληπτοί γύρω μας μ'εναν τρόπο απευθείας άυλο , αυτό θα σημαίνει ένα σπάνιο θρίαμβο μια πίστης και ενόρασης για τον καθένα.

Τα πράγματα όμως δεν είναι έτσι. Αυτό που είναι απαραίτητο για την ανθρώπινη κοινωνία είναι αυτό ακριβώς που έχουμε. Αυτό το ουδέτερο που υπάρχει εκτός απο εμένα και εσένα. Αυτός ο κόσμος λοιπόν περιέχει τα πάντα, διότι είναι συνεχώς μεταβαλλόμενος , κινούμενος, ανανεωμένος, μη στατικός, με απέραντη ποικιλία και ποικιλομορφία. Μέσα σ΄αυτόν τον κόσμο υπάρχει το καλό και το κακό. Η χαρά , η καλοσύνη, η δυστυχία και ο πόνος.

Η ελευθερία βούλησης προϋποθέτει περιβάλλον ανάλογο που να περιέχει πράγματα ώστε να επιλέξει κάποιος. Χωρίς περιβάλλον δεν υπάρχουν επιλογές. Η ελευθερία και η αυτοσυνειδησία, ξανά απαιτούν την παρουσία της ύπαρξης του άλλου εκτός απο τον εαυτό μας. Αλλιώς δεν θα ήταν αναγκαία η ελευθερία βούλησης ούτε και της συνείδησης για να αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο.

Εφόσον ο άνθρωπος δνε είναι μόνος του και διαθέτει ελεύθερη βούληση και ζει μέσα σ'εναν κόσμο που δεν είναι στατικός, που η ύλη δεν είναι αμετάβλητη, τότε είναι ο Θεός που πρέπει να διορθώνει τα κακώς κείμενα ; Αν ο Θεός όμως κατέλυε την ελεύθερη βούληση σε έναν κόσμο που το κακό δεν θα υπήρχε τότε η ελευθερία βούλησης θα ήταν ανύπαρκτη.

Το καλό και το σωστό θα ήταν μια λογική αλληλουχία και οι κακές σκέψεις θα ήταν αδύνατο να συμβούν. Η φαιά ουσία θα αρνούνταν να λειτουργήσει θα επικρατούσε μια αδιασάλευτη τάξη και τήρηση των νόμνων και το κακό θα είχε απαλειφθεί εντελώς.

Ο άνθρωπος είναι ον ελεύθερος, με όλα τα χαρακτηριστικά τα ανθρώπινα, με σώμα, καρδιά, ψυχή και νου. Με συνείδηση και ελευθερία βούλησης. Έχει ελευθερία επιλογής σε έναν κόσμο με ευκαιρίες και επιλογές, όχι μόνο αυτές που προσφέρονται μόνο απο την συνύπαρξης μας και την συμμετοχή μας στον κόσμο αυτό. Υπάρχουν και επιλογές που προσφέρονται απο την Θεία Πρόνοια. Δύσκολο να τις αντιληφθούμε και να τις ευχαριστήσουμε για αυτές.

Δεν έχουμε επικοινωνία με τον Θεό, είμαστε συνδεδεμένοι με τον κτιστό κόσμο. Πως λοιπόν να ξεχωρίσουμε την πρόνοια του, τις προειδοποιήσεις του , όταν δεν τον έχουμε μέσα στην σκέψη μας και δεν έιναι μέρος της ύπαρξης μας; Βασιζόμαστε κυρίως στις δικές μας δυνάμεις, θεοποιώντας κατά καιρούς ανθρώπινες κατακτήσεις και επιτεύγματα και επιβάλλοντας τη δική μας βούληση. Ότι και αν σημαίνει όμως αυτό για τον άνθρωπο αυτο το ίδιο δεν συνιστά αναποφασιστικότητα της Θείας βούλησης, δεν συνιστά έναν ανίσχυρο Θεό. Η Θεία βούληση δρα ανεξάρτητα , αυτόβουλα, και απ'Αυτήν πηγάζει η μακροθυμία, η μεγαλοσύνη, και η Παντοδυναμία Του. Ακόμα η συνθετητότητα , η πολυπλοκότητα, η σοφία, η τελειότητα του φυσικού κόσμου συνιστά την ύπαρξη του Υπερούσιου.

Σ'αυτό το πλαίσιο, επομένως, ο Νούς τα γνωρίζει όλα, αλλά δεν μπορεί να επιβάλλεται διαρκώς (Κάποιες φορές κατά Θεία παραχώρηση γίνονται τα θαύματα).

Απόσπασμα απο το Βιβλίο "Υπόσχεση" της Μαρίνας Λασηθιωτάκη

π. Σπυρίδων Σκουτής

Απόφοιτος ΕΙΕΚ Ριζαρείου Εκκλησιαστικής σχολής. Εφημέριος Ενοριών Αγίου Γεωργίου Ρεπανιδίου Λήμνου και Γεννήσεως Χριστού Ρωμανού Λήμνου. Υπέυθυνος Νεότητας και Αιρέσεων στην Ιερά Μητρόπολη Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου

Email Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
  1. Δημοφιλή
  2. Προτεινόμενα

Ημερολόγιο

« December 2018 »
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31