Οι άνθρωποι οι οποίοι βλέπουν τον Πνευματικό ως δικαστή και όχι ως πατέρα φιλάνθρωπο και εικόνα έμψυχο του φιλάνθρωπου Θεού, νομίζουν ότι τα επιτίμια που βάζει ο Πνευματικός, είναι τιμωρίες ανάλογες με τα αμαρτήματά του .

Κατά τη διάρκεια της πνευματικής ζωής, στην προσπάθεια που κάνει ο άνθρωπος για τη θεραπεία του, παρατηρούνται διάφορες παρερμηνείες σχετικά με το ανθρώπινο θέλημα, που όπως είδαμε σε προηγούμενο κείμενο, αποτελεί χαρακτηριστικό της ανθρώπινης οντολογίας και σε καμία περίπτωση δεν ενοχοποιείται μέσα από απλουστευμένες και εσφαλμένες τοποθετήσεις, που μόνο κακό μπορούν να κάνουν και να οδηγήσουν σε αποθάρρυνση του πιστού.

 Είναι αλήθεια πως αν ανατρέξει κανείς στα προηγούμενα άρθρα μας, ιδιαιτέρως τα τελευταία, θα διαπιστώσει ότι είναι αρκετά αιχμηρά και ελεγκτικά, για διάφορες παρεκτροπές που συναντάμε στον Εκκλησιαστικό χώρο. Δεν το επιδιώξαμε συστηματικά αυτό, αλλά προέκυψε εκ των υστέρων, αφού ο σκοπός σε τέτοιες περιπτώσεις, δεν είναι να αναδείξει τι κάνουμε σωστά και καλά, αλλά κυρίως τι πρέπει να διορθωθεί και να αλλάξει, ώστε το καλό να γίνει καλύτερο και το σωστό σωστότερο.

 

Ακούμε μερικές φορές από κάποιους πιστούς να λένε ότι ψάχνουν το θέλημα του Θεού, κατά την διάρκεια της πνευματικής τους ζωής.  Πρέπει να δούμε όμως τι μπορεί να κρύβεται πίσω από αυτή την κίνηση και ποιά πνευματική διεργασία κάνει ο άνθρωπος στη διαδικασία αυτής της αναζήτησης.

Μέσα στα πλαίσια της λεγόμενης πνευματικής ζωής, ειδικά στα πρώτα βήματα που κάνει ο άνθρωπος για να συναντήσει το Θεό, εντοπίζεται συχνά το φαινόμενο της παλινδρόμησης. Είτε δηλαδή να προοδεύει, είτε να υποχωρεί στο επίπεδο της πνευματικής του κατάστασης, κάνοντας μία παλινδρομική κίνηση και ως εκ τούτου, αυτό έχει και αντίκτυπο, στη περεταίρω εξέλιξη της σχέσεώς του με το Θεό. Βασικό ρόλο σ' αυτή την κατάσταση, παίζει και το κοσμικό πνεύμα, που συγκρατεί τον άνθρωπο και δεν τον αφήνει να ελευθερωθεί από τα δεσμά της προηγούμενης ζωής, τις αστοχίες, τα πάθη και γενικότερα αυτά που τον είχαν αιχμαλωτίσει, πριν ξεκινήσει τη διαδρομή για να συναντήσει το Χριστό.

Η κατάχρηση της κοσμικής ζωής οδηγεί τον άνθρωπο σε εσωτερική ψυχική πτώση και κατ' επέκταση σε αργό πνευματικό θάνατο. Μια μορφή ανθρώπου ζωντανού στην σάρκα , αλλά νεκρού στην καρδιά. Τα πλοκάμια της κοσμικότητας είναι πολλά και ο άνθρωπος δε θέλει πολλές φορές να τα αποφύγει ή να τα αποτάξει από την ζωή του, με αποτέλεσμα αυτά να τον καταστρέφουν. Αυτά τα πλοκάμια γίνονται συχνά επεκτάσεις των παθών.



Ποια διαπαιδαγώγηση δίνουμε στα παιδιά μας ; του Θεού ; την δική μας ; η ένα ανακάτεμα και των δύο ;
Υπάρχει κατηγορία γονέων που τα απωθημένα τους τα πυροβολούν στα παιδιά , κάτι σαν σάκο του μποξ. Η αντίληψη των περισσοτέρων γονέων είναι να κάνουν τα παιδιά τους σαν τους ίδιους αντί να τα αναθρέψουν καλύτερα από αυτούς ή κατ' εικόνα του Θεού. Στην διαπαιδαγώγηση δυστυχώς η κοινωνική διαμόρφωση και η κοσμική αντίληψη παίζουν καθοριστικό ρόλο ενώ δεν θα έπρεπε.

Ακους γονείς να λένε οτι θέλουν να περάσουν τα παιδιά τους και να γευτούν την ζωή οπως και εκείνοι, υπάρχουν όμως δύο ερωτήματα: Τα παιδιά τα ρωτήσατε; το να γευτείς την ζωή ποια μορφή ποσοτικοποίησης και ουσίας έχει η λέξη ;

Αν μας πει το παιδί οτι θέλει να αγωνιστεί πνευματικά ή για παράδειγμα να νηστέψει να προσευχηθεί η να πάει εκκλησία κάποιοι το κοροϊδεύουν αλλά αν μας πει οτι τα έσπασε στα μπουζούκια νιώθουμε υπερήφανοι. Μάλλον δεν ξέρουμε τι μας γίνεται. Θέλουμε παιδιά κομμένα και ραμμένα στα μέτρα μας και μετά αναρωτιόμαστε γιατί το παιδί έπεσε στα ναρκωτικά η σε άλλους δρόμους σκοτεινούς, όπως στον δρόμο της προσωπικής ανυπαρξίας.

Είναι υπαρκτό το φαινόμενο, στη πνευματική ζωή κάποιων ανθρώπων, στα πλαίσια της λεγόμενης υπακοής, να θέλουν ο πνευματικός να σηκώνει την ευθύνη των πράξεών τους.

Ο άνθρωπος γίνεται ένα άβουλο πλάσμα χωρίς προσωπικότητα, το οποίο αισθάνεται ασφαλές όταν μετατοπίζει τις ευθύνες του στον πνευματικό.

  1. Δημοφιλή
  2. Προτεινόμενα

Ημερολόγιο

« October 2017 »
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31