Κάποιοι άνθρωποι, με αγαθή διάθεση μπορώ να ομολογήσω, έρχονται στο Μυστήριο της Εξομολογήσεως και αφού εξομολογηθούν, ρωτούν: Πάτερ ποια είναι τα καθηκοντά μου απέναντι στο Θεό; Εννοώντας κάθε πότε πρέπει να έρχονται στην Εκκλησία, πότε να φέρνουν πρόσφορο, λάδι, κερί, λιβάνι κ.α. Κάθε πότε πρέπει να κοινωνούν, λές και είναι καθήκον και αυτό.

Όταν προσπαθούν κάποιοι να ντύσουν θεολογικά την αμαρτία

Η λέξη συγχωρώ είναι σύνθετη λέξη. Από τον σύνδεσμο συν- και το ρήμα χωράω-ω. Σημαίνει ότι χωράω κάπου μαζί με άλλους. Έτσι όταν λέμε ότι συγχωρώ κάποιον, σημαίνει ότι του κάνω χώρο να χωρέσει, να κατοικήσει μέσα μου, στην καρδιά μου.

  1. Θα πάω το Πάσχα να μεταλάβω για το καλό: Η Θεία Κοινωνία δεν είναι κάποιο έθιμο, αλλά ένα πραγματικό γεγονός, είναι ό ίδιος ό Χριστός προσωπικά, το Σώμα και το Αίμα του. 'Οπότε οφείλουμε να μεταλαμβάνουμε με κάποια προετοιμασία τα άχραντα μυστήρια, δηλαδή κατόπιν ευλογίας από τον πνευματικό μας, αλλιώς η Θεία Κοινωνία «άνθραξ γαρ έστί τους άναξίους φλέγων».

Υπάρχουν τόσα πολλά θαυμαστά σημεία στο χώρο της ορθοδοξίας που γίνεται ολοφάνερο ότι ο θεός την προστατεύει, γι αυτό άλλωστε αντέχει και θα αντέξει στις ύπουλες επιθέσεις των εχθρών της έως συντέλειας του κόσμου. Μακάριος είναι αυτός που την ασπάζεται διότι κερδίζει κάτι που είναι σημαντικό σ'αυτόν τον μάταιο και ψεύτικο κόσμο. Την αλήθεια. Και η αλήθεια αυτή τον ελευθερώνει και του δείχνει τον δρόμο προς Αυτόν...

Μέσα στα πλαίσια της λεγόμενης πνευματικής ζωής, ειδικά στα πρώτα βήματα που κάνει ο άνθρωπος για να συναντήσει το Θεό, εντοπίζεται συχνά το φαινόμενο της παλινδρόμησης. Είτε δηλαδή να προοδεύει, είτε να υποχωρεί στο επίπεδο της πνευματικής του κατάστασης, κάνοντας μία παλινδρομική κίνηση και ως εκ τούτου, αυτό έχει και αντίκτυπο, στη περεταίρω εξέλιξη της σχέσεώς του με το Θεό. Βασικό ρόλο σ' αυτή την κατάσταση, παίζει και το κοσμικό πνεύμα, που συγκρατεί τον άνθρωπο και δεν τον αφήνει να ελευθερωθεί από τα δεσμά της προηγούμενης ζωής, τις αστοχίες, τα πάθη και γενικότερα αυτά που τον είχαν αιχμαλωτίσει, πριν ξεκινήσει τη διαδρομή για να συναντήσει το Χριστό.

 

 Για πρώτη φορά στην Ελλάδα και με την Χάρη του Θεού, οι Ιεροί Κανόνες που αφορούν τους λαϊκούς μεταφράζονται και διατίθενται στο οπλοστάσιο του κάθε πιστού για την αντιμετώπιση κάθε παραχάραξης της Ορθόδοξης  διδασκαλίας.

Σήμερα θα ασχοληθούμε και θα προσπαθήσουμε να αναλύσουμε ( όσο βέβαια είναι δυνατόν να χωρέσει ένα τέτοιο εγχείρημα, σε ένα άρθρο περιορισμένης έκτασης) για την Αγία Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Στη καθομιλουμένη ο πολύ κόσμος την ονομάζει απλά Σαρακοστή και αποτελεί για τον κάθε πιστό, την  αρχαιότερη, αυστηρότερη περίοδο νηστείας, ασκητικής και εγκράτειας της Εκκλησίας.

Μεγάλη Σαρακοστή: να μην ξεχάσω να προσπαθήσω γερά να εφαρμόσω όσο γίνεται τις εντολές του Χριστού μου. Αυτές (όπως γράφει ο άγιος Γέροντας Σωφρόνιος του Essex) δεν είναι εντολές, αλλά αποκάλυψη του τρόπου ζωής του Θεού (που είναι η αγάπη) και πρόσκληση για μίμηση αυτού του τρόπου.

Το ευαγγελικό ανάγνωσμα της Κυριακής αναφέρεται στην παραβολή του Ασώτου. Όταν ο άσωτος γιός επιστρέφει μετανοιωμένος στο σπίτι του πατέρα του, ο Πατέρας Του (Θεός), λέγει προς τους υπηρέτες: "Βγάλτε την πιο καλή φορεσιά και εδύσατέ τον" και "δώστε του δακτυλίδι στο χέρι του" και " σφάξτε το καλύτερο μοσχάρι και ετοιμάστε πλούσιο τραπέζι ώστε να φάμε και να χαρούμε." Ποιά η σημασία αυτών των τριών προτάσεων; Ας τις δούμε μία - μία.

  1. Δημοφιλή
  2. Προτεινόμενα

Ημερολόγιο

« June 2017 »
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30