π.Αντώνιος Χρήστου

π.Αντώνιος Χρήστου

Προϊστάμενος Ιερού Ναού Προφήτου Ηλία Κορμπι- Βάρης, της Ι. Μ. Γλυφάδας Ε. Β. Β. & Β. Απόφοιτος Ανωτέρας Εκκλησιαστικής Σχολής Αθηνών, Πτυχιούχος της Θεολογικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών και Κάτοχος Μεταπτυχιακού Τίτλου στην Ορθόδοξη Θεολογία στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο.

Όλοι λίγο πολύ γνωρίζουμε για την Περίοδο του Τριωδίου. Όλοι έχουμε ακούσει και ζήσει την Μεγάλη Τεσσαρακοστή, ιδιαιτέρως βέβαια, την Μεγάλη Εβδομάδα και το Πάσχα! Όμως από την Κυριακή του Πάσχα μεταβαίνουμε σε μια άλλη Μεγάλη Εκκλησιαστική Περίοδο που δυστυχώς δεν είναι και τόσο γνωστή στον πολύ κόσμο στην έκτασή της και την βαθειά θεολογική αξία της συνολικά!

Αλήθεια αδελφοί μου, πως θα μας φαινόταν να έχουμε ξεκινήσει ένα μακρινό ταξίδι, να έχουμε διανύσει ολόκληρα χιλιόμετρα, με βροχές, ανέμους, καύσωνες, κινδύνους ποικίλους, να έχουμε υποβληθεί σε κόπο, χρόνο και έξοδα και τελικά με το που φτάνουμε στον προορισμό μας και προσπερνάμε την ταμπέλα με το όνομα του προορισμού μας, εμείς αμέσως να κάνουμε μεταβολή και να επιστρέφουμε πίσω;

Δεν χρειάζονται πολλές θεολογίες  για να καταλάβει  κανείς  ότι ο παραμικρός ψίθυρος  οπουδήποτε και ιδιαίτερα στους Ιερούς Ναούς σε μαζικό επίπεδο και σε σταθερή έστω χαμηλή ένταση, γίνεται θόρυβός ! Ένα θόρυβος τόσο ενοχλητικός και τόσο διασπαστικός που ακυρώνει σχεδόν την παρουσία μας στο Ναό, αφού δεν επιτυγχάνεται η προσοχή που είναι η απαραίτητη προϋπόθεση της προσευχής, δεν βοηθά την ουσιαστική συγκέντρωση του νου στην καρδιά του πιστού και τη μετοχή του στα τελούμενα. 

Μου είπαν ότι είσαι ψέμα και δεν υπάρχεις,

ταυτόχρονα οι ίδιοι σε έβριζαν χωρίς να φταις.

Αργότερα προσπάθησαν να σε αντικαταστήσουν,

Ψεύτικα είδωλα, θεωρίες και ανθρώπινες σκιές…! 

Είναι σίγουρο ότι οι Κληρικοί, γίνονται αποδέκτες διάφορων παράδοξων περιστατικών κατά την διάρκεια της ιερατικής τους διακονίας εντός της Εκκλησίας. Κάποια από τα περιστατικά δυναμώνουν την πίστη τους, κάποια άλλα τους προβληματίζουν, κάποια περιστατικά τους στεναχωρούν και κάποια είναι χαριτωμένα και προκαλούν γέλιο και μια χαρούμενη διάθεση.

Η Εκκλησία πάντα εξετάζει βαθύτερα τα πράγματα και πολλές φορές ξέρει ότι κάποια από αυτά έχουν διπλή όψη. Είναι σαν να έχουμε να κάνουμε τις δύο όψεις ενός νομίσματος. Σε αυτή της την προσπάθεια συνδιάζει πολλές φορές εντός αντίθετους όρους και έννοιες για να θεολογήσει και να εκφράσει το νόημα που θέλει να πει. Μία από αυτή την έννοια είναι και η έννοια της χαρμολύπης στην Εκκλησίας.

«Κατευθυνθήτω ἡ προσευχή μου ὡς θυμίαμα ἐνώπιόν σου, ἔπαρσις τῶν χειρῶν μου θυσία ἑσπερινή» (Ψ. 140,2) . Αυτός ο Κατανυκτικός ύμνος του Ψαλτηρίου, αναμφίβολα δεσπόζει κατά τις προηγιασμένες Θείες Λειτουργίες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Τόσο ως περιγραφή της πραγματικότητα εκείνης την στιγμή που βιώνεται και ψέλνεται ο ύμνος, όσο ως λειτουργική πράξη γενικότερα, ως μελωδικό, ουράνιο πραγματικά, άκουσμα, περιγράφει την κίνηση της "προς-ευχής", στον Τριαδικό Θεό, την ώρα που θυμιάζει ο Ιερέας και μοσχοβολάει όλος ο Ναός από το άρωμα του θυμιάματος. 

Έχουμε εισέλθει από την Καθαρά Δευτέρα, στην Αγία Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Στη καθομιλουμένη ο πολύ κόσμος την ονομάζει απλά Σαρακοστή και αποτελεί για τον κάθε πιστό, την  αρχαιότερη, αυστηρότερη περίοδο νηστείας, ασκητικής και εγκράτειας της Εκκλησίας. Στο ερώτημα γιατί τόσες ημέρες, ζωντανή απάντηση και παράδειγμα, αποτελεί  ο ίδιος ο Χριστός μας, ο οποίος μετά την βάπτισή του στον Ιορδάνη ποταμό και πριν την έναρξη της δημόσιας δράσης του, αποσύρθηκε στην έρημο όπου νήστευε 40 ολόκληρες μέρες και νύκτες (Ματθ. 4,1-4,2).

  1. Δημοφιλή
  2. Προτεινόμενα

Ημερολόγιο

« October 2018 »
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31