π.Αντώνιος Χρήστου

π.Αντώνιος Χρήστου

Εφημέριος Ι. Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Δικηγορικών Γλυφάδας, της Ι. Μ. Γλυφάδας Ε. Β. Β. & Β. Απόφοιτος Ανωτέρας Εκκλησιαστικής Σχολής Αθηνών, Πτυχιούχος της Θεολογικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών και Κάτοχος Μεταπτυχιακού Τίτλου στην Ορθόδοξη Θεολογία στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο.

Δεν χρειάζονται πολλές θεολογίες  για να καταλάβει  κανείς  ότι ο παραμικρός ψίθυρος  οπουδήποτε και ιδιαίτερα στους Ιερούς Ναούς σε μαζικό επίπεδο και σε σταθερή έστω χαμηλή ένταση, γίνεται θόρυβός ! Ένα θόρυβος τόσο ενοχλητικός και τόσο διασπαστικός που ακυρώνει σχεδόν την παρουσία μας στο Ναό, αφού δεν επιτυγχάνεται η προσοχή που είναι η απαραίτητη προϋπόθεση της προσευχής, δεν βοηθά την ουσιαστική συγκέντρωση του νου στην καρδιά του πιστού και τη μετοχή του στα τελούμενα. 

Μου είπαν ότι είσαι ψέμα και δεν υπάρχεις,

ταυτόχρονα οι ίδιοι σε έβριζαν χωρίς να φταις.

Αργότερα προσπάθησαν να σε αντικαταστήσουν,

Ψεύτικα είδωλα, θεωρίες και ανθρώπινες σκιές…! 

Είναι σίγουρο ότι οι Κληρικοί, γίνονται αποδέκτες διάφορων παράδοξων περιστατικών κατά την διάρκεια της ιερατικής τους διακονίας εντός της Εκκλησίας. Κάποια από τα περιστατικά δυναμώνουν την πίστη τους, κάποια άλλα τους προβληματίζουν, κάποια περιστατικά τους στεναχωρούν και κάποια είναι χαριτωμένα και προκαλούν γέλιο και μια χαρούμενη διάθεση.

Η Εκκλησία πάντα εξετάζει βαθύτερα τα πράγματα και πολλές φορές ξέρει ότι κάποια από αυτά έχουν διπλή όψη. Είναι σαν να έχουμε να κάνουμε τις δύο όψεις ενός νομίσματος. Σε αυτή της την προσπάθεια συνδιάζει πολλές φορές εντός αντίθετους όρους και έννοιες για να θεολογήσει και να εκφράσει το νόημα που θέλει να πει. Μία από αυτή την έννοια είναι και η έννοια της χαρμολύπης στην Εκκλησίας.

«Κατευθυνθήτω ἡ προσευχή μου ὡς θυμίαμα ἐνώπιόν σου, ἔπαρσις τῶν χειρῶν μου θυσία ἑσπερινή» (Ψ. 140,2) . Αυτός ο Κατανυκτικός ύμνος του Ψαλτηρίου, αναμφίβολα δεσπόζει κατά τις προηγιασμένες Θείες Λειτουργίες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Τόσο ως περιγραφή της πραγματικότητα εκείνης την στιγμή που βιώνεται και ψέλνεται ο ύμνος, όσο ως λειτουργική πράξη γενικότερα, ως μελωδικό, ουράνιο πραγματικά, άκουσμα, περιγράφει την κίνηση της "προς-ευχής", στον Τριαδικό Θεό, την ώρα που θυμιάζει ο Ιερέας και μοσχοβολάει όλος ο Ναός από το άρωμα του θυμιάματος. 

Έχουμε εισέλθει από την Καθαρά Δευτέρα, στην Αγία Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Στη καθομιλουμένη ο πολύ κόσμος την ονομάζει απλά Σαρακοστή και αποτελεί για τον κάθε πιστό, την  αρχαιότερη, αυστηρότερη περίοδο νηστείας, ασκητικής και εγκράτειας της Εκκλησίας. Στο ερώτημα γιατί τόσες ημέρες, ζωντανή απάντηση και παράδειγμα, αποτελεί  ο ίδιος ο Χριστός μας, ο οποίος μετά την βάπτισή του στον Ιορδάνη ποταμό και πριν την έναρξη της δημόσιας δράσης του, αποσύρθηκε στην έρημο όπου νήστευε 40 ολόκληρες μέρες και νύκτες (Ματθ. 4,1-4,2).

ΕΡΩΤΗΣΗ: Βρίσκω αντιφατική την εικόνα του Θεού όπως αυτή παρουσιάζεται στην Παλαιά και στην Κενή Διαθήκη. Κάνω λάθος ; Εάν ναι, πού; Εάν όχι, πώς συμβιβάζονται ;

Είναι αλήθεια ότι εδώ και πολλά χρόνια η Πατρίδα μας δοκιμάζεται ποικιλοτρόπως! Η νεοελληνική κοινωνία μας  της οικονομικής  κρίσης και των μνημονίων έχει στερέψει από ανοχή και συνοχή εδώ και πολύ καιρό. Όλοι τα ζούμε, όλους μας έχουν επηρεάσει και η απογοήτευση και η μιζέρια βασιλεύει.

  1. Δημοφιλή
  2. Προτεινόμενα

Ημερολόγιο

« December 2017 »
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31